اولویتبندی پیشرانهای مدیریت فضای سبز مبتنی بر آیندهپژوهی و برنامهریزی سناریو در شرایط بحران منابع آب
نویسندگان
1 کارشناس ارشد شناسایی و مبارزه با علفهای هرز، دانشگاه آزاداسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران
2 کارشناس ارشد مدیریت بحران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
3 استادیار مدیریت مناطق بیابانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 استادیار علوم سیاسی، دانشگاه حیکم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22067/jgusd.2021.48275.0چکیده
این پژوهش با هدف شناخت عوامل و پیشرانهای موثر در توسعه فضای سبز و ارائه استراتژی و سناریوهای محتمل در شرایط بحران انجام شد. در این پژوهش پیشرانهای اصلی (معیارها) توسعه فضای سبز در شهر مشهد با استفاده از نظر خبرگان و کارشناسان (پنل خبرگان) و براساس پرسشنامه و در دو راند صورت گرفت. طراحی پرسش نامه با استفاده از طیف لیکرت صورت گرفت. روایی براساس ضریب آلفا کرونباخ که مبتنی بر واریانس بوده و با استفاده از نرم افزار SPSS، معادل 829/0 محاسبه شد و پایایی با نظر خبرگان مشخص گردید. حجم نمونه از طریق جدول مورگان 30 نفر تعیین گردید و با تکیه بر روش دلفی توزیع و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. .نتایج نشان داد معیارها و شاخصهای موثر در توسعه فضای سبز در راند اول به ترتیب اولویّت معیارهای اجتماعی، مدیریتی، اقلیمی، اقتصادی و در راند دوم دلفی به ترتیب اهمیّت معیار مدیریتی، معیارهای اقلیمی، اقتصادی و اجتماعی بدست آمد. بررسی دو معیار مهّم مدیریتی و اقلیم نشان داد که عدم مدیریت منابع آب و خشکسالیهای مستمر بدترین سناریو و مدیریت منابع آب و عدم خشکسالی، بهترین سناریوهای محتمل در آینده میباشند. برخی از مهّمترین راهبردهای پیشنهادی معیار مدیریتی، بهرهبرداری مدیریت شده سفرههای آب زیرزمینی و همسوسازی سیاست های مدیریتی شهری با سایر ارگانهای مرتبط دولتی است و مهمترین راهبردهای پیشنهادی معیار اقلیمی آمادگی برای وقوع پدیده خشکسالی، بررسی اثرات گرمایش زمین و اثر آن بر پوششگیاهی منطقه و همچنین مدیریّت بارش اندک سالانه و کنترل شدت بارندگی میباشند.