بررسی آزمایشگاهی تأثیر آهک در روند خود ترمیمی و واگرایی خاک‌های رسی (مطالعه موردی: سد گردیان)

نویسندگان

1 گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز، ایران

2 گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز، ایران

3 گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز، ایران

doi
10.22060/ceej.2019.15354.5893
چکیده

لایه‌های رسی متراکم از متداول ترین لایه‎های نفوذ ناپذیر به شمار می‌روند. واگرایی و ترک خوردگی رس را اجتناب رس را کاهش و ضرورت تثبیت خاک رس لایه‌های رسی از جمله عواملی هستند که کارایی خاک رس و اهمیت خودترمیمی ترک‌ها در لایه‌های رسی به عنوان یکی از ناپذیر می نماید. خاصیت ترمیمی خاک ر ُس در چند سال اخیر مورد توجه محققین بوده است. در این تحقیق عملکرد شاخص‌ها و ویژگی‌های مثبت ر ُس مصالح قرضه گرگر در سد گردیان خودترمیمی و واگرایی لایه‌های رسی در اثر افزودن آهک بر روی خاک ر مورد ارزیابی و بررسی قرار گرفته است. بدین منظور برای دو نمونه خاک واگرا با افزودن آهک ساختمانی به میزان 0/25 ،0/5 ،1 و 2 درصد و انجام آزمایش‌های هیدرومتری مضاعف، حدود اتربرگ و پین هول روند واگرایی و خودترمیمی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصله نشان داد که با افزودن 1درصد آهک به خاک رس، دامنه خمیری افزایش یافته و دبی خروجی آزمایش پین هول برای هر دو نمونه 28 درصد و قطر نهایی نمونه برای هر دو خاک 67 درصد کاهش پیدا کرده که این حاکی از بهبود روند خودترمیمی وکاهش واگرایی و تبدیل شدن به خاک غیر واگرا می‌باشد.