ارزیابی بهرهوری آب فیزیکی و اقتصادی محصولات زراعی در دشت مغان و تحلیل رابطه بهرهوری فیزیکی و اقتصادی آب
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه آزاد اسلامی
3
4 دانشگاه یزد
5
doi
10.22125/iwe.2020.120729چکیده
در این پژوهش به ارزیابی وضعیت بهرهوری آب محصولات زراعی در دشت مغان با استفاده از شاخصهای بهرهوری فیزیکی و اقتصادی پرداخته شد. همچنین رابطه بهرهوری فیزیکی و اقتصادی برپایه دادههای میدانی نیز تحلیل شده است. بهرهوری فیزیکی آب محصولات گندم، کلزا، سویا، برنج، ذرت علوفهای، ذرت دانهای، خربزه، یونجه، گوجهفرنگی، جو، شلیل، هندوانه، خیار و چغندرقند بهترتیب 27/1، 5/0، 67/0، 069/0، 5/4، 45/0، 2/3، 25/0، 46/3، 19/1، 55/0، 1/3، 42/0 و 5/5 کیلوگرم بر مترمکعب و همچنین بهرهوری اقتصادی آب بهترتیب 1098، 572، 702، 313، 542، 2286، 322، 97، 832، 685، 547، 279، 267 و 1111 تومان بر مترمکعب محاسبه شده است. نتایج ماتریس اثر متقابل و نمودار چگالی بهرهوری فیزیکی و اقتصادی آب نشان داد که جو، برنج، یونجه، شلیل، خیار و کلزا از لحاظ هر دو نوع شاخص بهرهوری در سطح نسبتا ضعیف یا ضعیف قرار دارند و ذرت علوفهای، خربزه و هندوانه از لحاظ بهرهوری فیزیکی در وضعیت خوب یا نسبتا خوب قرار میگیرند در حالی که از لحاظ بهرهوری اقتصادی در وضعیت نسبتا ضعیف قرار دارند و تنها دو محصول چغندرقند و گوجهفرنگی در سطح خوب یا نسبتا خوب از لحاظ هر دو شاخص قرار میگیرند. نتایج پژوهش وضعیت نسبتا ضعیف بهرهوری آب در سطح دشت را نشان داد. بسته به این که شاخص بهرهوری فیزیکی یا بهرهوری اقتصادی آب در برنامهریزی و سیاستگذاری مدنظر قرار گیرد، رویکردها و الگوهای پیشنهادی کاملاً متفاوت خواهد بود و باید در هر منطقه هر دو شاخص مورد ارزیابی گرفته و تفاوتهای شاخصها در برنامهریزیها لحاظ گردد.