مدل سازی تحلیلی عملکرد سنگ دوزهای تزریقی فعال و غیرفعال در شیروانی های سنگی
نویسندگان
1 گروه مهندسی ژئوتکنیک، دانشکده فنی مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 کارشناسی ارشد ژئوتکنیک دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز
doi
10.22060/ceej.2019.15415.5914چکیده
از راههای جلوگیری از شکست صفحه ای در شیروانی های سنگی، استفاده از سنگ دوزها است. سنگ دوزهای تزریقی غیرفعال با لغزش کوچک بلوک سنگ فعال شده و از سست شدگی و کاهش اتصال بین قطعات سنگی جلوگیری میکنند. در نوع پیش تنیده، نیروی کششی مطلوبی به سنگ دوز اعمال شده و انتهای آن بر صفحه بلوک سنگی پیچ و مهار میشوند. این مکانیزم موجب میشود تا لایههای سنگی بهم فشرده شده و اصطکاک بین آنها بیشتر فعال شود و احتماال هیچ جا به جایی بین لایهها ایجاد نشود. اگر نیروی پیش تندگی کافی نباشد، امکان لغزش در لایههای سنگی بعد از نصب سنگ دوز پیش تنیده نیز به وجود میآید. در این مطالعه، عملکرد سنگ دوزهای تمام تزریقی در حالت غیر فعال و پیش تنیده در شیروانی های سنگی بصورت تحلیلی مدل میشوند و اثرات پارامترهای مختلف همچون زاویه قرارگیری سنگ دوز نسبت به صفحه لغزش، زاویه اصطکاک ناپیوستگی و زاویه زبری آن، مقاومت سنگ اطراف سنگ دوز، نیروی پیش تنیدگی و ویژگیهای مکانیکی سنگ دوز را بر روی نیروی مقاوم ایجاد شده توسط سنگ دوز، بصورت کمی مطالعه میشوند. جهت مدلسازی تحلیلی، فرض میشود که لغزش سنگ موجب اعمال لنگر خمشی به سنگ دوز و تشکیل دو مفصل خمشی در آن میشود. فاصله بین دو مفصل خمشی که در طرفین ناپیوستگی قرار دارند بصورت تیر دو سرگیردار در نظر گرفته شده و بار وارد بر آن که همان عکس العمل محیط اطراف سنگ دوز است بصورت یکنواخت فرض میشود. نتایج نشان میدهند پیش تنیده کردن بطور موثری موجب پایداری بیشتر شیروانیها میشود، بویژه اگر مقاومت سنگ اطراف سنگ دوز زیاد باشد و نتوان سنگ دوز را به صورت زاویه دار نسبت به ناپیوستگی قرار داد.