بررسی تعیین دور آبیاری بهینه بر عملکرد و اجزای عملکرد کنجد در مناطق مهم تحت کشت کنجد در کشور با استفاده از تشت تبخیر کلاس A

نویسندگان
doi
10.22125/iwe.2019.90264
چکیده

به منظور تنظیم زمان آبیاری گیاه کنجد با استفاده از تشت تبخیر، آزمایشی به مدت دو سال زراعی و در سه تکرار در مناطق عمده کشت کشور (بوشهر، داراب و جیرفت) اجرا شد. تیمارهای آبیاری شامل I 0 (دورآبیاری براساس عرف زارع)،I 1 (دور آبیاری بر اساس 90 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A)، I 2 (دور آبیاری بر اساس 120 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A)، I 3 (دور آبیاری بر اساس 150 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A)، I 4 (دور آبیاری بر اساس 180 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A )،  I 5 (دور آبیاری بر اساس 90  میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A تا شروع گلدهی و 180 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A بعد از شروع گلدهی) و I 6 (دور آبیاری بر اساس 180 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A تا شروع گلدهی و 90 میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس A بعد از شروع گلدهی) بودند. نتایج نشان داد که کنجد در تمام نقاط اجرای طرح تا قبل از گلدهی حساسیت زیادی به تنش آبی نداشت و می­توان با دور 180 میلی متر تبخیر از تشت ( تقریبا دور 12 روز) آبیاری انجام داد اما با فرا رسیدن موعد گلدهی، آبیاری با این دور باعث کاهش شدید عملکرد شده و آبیاری می­بایست بر اساس 90 میلی متر تبخیر از تشت (تقریبا دور 7 روز) صورت گیرد.