تجربهی زیستهی زنان از سبک زندگی خانهداری(مطالعه ی موردی شهر دیلم)
نویسندگان
1 گروه علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور
2 کارشناس ارشد جامعه شناسی
doi
10.22095/jwss.2020.179549.1959چکیده
پژوهش حاضر باهدف مطالعهی تجربهی زیستهی زنان از سبک زندگی خانهداری در شهر دیلم صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش را 18 نفر از زنان 22 تا 60 ساله ساکن شهر دیلم تشکیل میدهد. محققین در این پژوهش کیفی از رویکرد پدیدارشناسی و تکنیک مصاحبهی عمیق برای جمعآوری اطلاعات بهره جستهاند. طبق یافتههای پژوهش بندر دیلم جامعهای در حال گذار از وضعیت سنتی به وضعیت مدرن بوده و شاخصهای مدرنیته همانند مشارکت و پیشرفت در بین زنان جوان بیشتر دیده میشود. نتایج پژوهش نشان میدهد که زنان با توجه به تجربههای فردی و اجتماعی خود، خانهداری را درک و تفسیر مینمایند. علاوه بر این نحوهی مسئولیتپذیری و الگوبرداری مذهبی زنان در پذیرش نقش خانهداری و درونی کردن هنجارهای خانهداری نقشی اساسی دارد. میزان رضایت و یا عدم رضایت زنان از خانهداری تحت تأثیر رضایت از زندگی زناشویی و تصور آنان نسبت به جایگاه مادری است. ضمناً شاخص قدرت در خانواده در تمکین زنان از مردان در امور خانه نقش مهمی ایفا میکند. درنهایت زنان شیوههای گوناگونی همانند ادامهی تحصیل، شرکت در مراسمهای مذهبی، حضور در باشگاههای ورزشی و مهمانیهای خانوادگی را برای رضایت و ارتقاء سبک زندگیشان به کار میبرند.