بازآفرینی بافت‌های تاریخی در راستای توسعه گردشگری با رویکرد آینده نگاری (مطالعه موردی منطقه یک شهرداری اهواز)

نویسندگان

1 استادیار مرکز تحقیقات گردشگری،واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

2 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران

3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

4 دانشیار مرکز تحقیقات گردشگری،واحد نجف آباد،دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

doi
10.22067/gusd.v6i2.82210
چکیده

هدف از این پژوهش بررسی باز آفرینی بافت تاریخی منطقه یک شهرداری اهواز در راستای توسعه گردشگری بـا رویکـرد آینده­نگاری است. نوع تحقیق کاربردی توسعه‌ای و روش بررسی آن با توجه به روش آینده­نگاری، پیمایش نظرات کارشناسان و متخصصان در قالب پرسشنامه به صورت ماتریس آثار متقابل بوده که در این تحقیق براساس روش گلوله­­برفی 50 نفر انتخاب شده­اند. و از نرم­افزار میک­مک و سناریو­ویزارد برای تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها استفاده می­شود، برای تحلیل و ارزیابی بازآفرینی بافت­های تاریخی در راستای توسعه گردشگری منطقه یک اهواز از­40 عامل استفاده شده است که با نرم­افزار میک­میک، رابطه بین متغیرها ارزیابی و عوامل کلیدی استخراج شده­اند­. سپس این عوامل در قالب گمانه­ها مورد تایید کارشناسان، طبقه­بندی و وارد محیط سناریو ویزارد شده که در نهایت سناریوهای براساس گمانه­ها در محیط سناریو ویزارد به صورت بحرانی، ایستا و مطلوب طبقه­بندی شده­اند. نتایج تحقیق بیانگر 14 سناریو با ضریب احتمال تحقق متنفاوت بوده ­است. در این میان 10 سناریو با حالت کاملا مطلوب تا مطلوب، 3 سناریو با وضعیت ایستا(بیانگر ادامه روند موجود) و 1 سناریو با وضعیت بحرانی قرار داشته­اند. ارزیابی­ها بیانگر دو وضعیت (سناریوهای طلایی، سناریوهای بحرانی) بوده است که با توجه به نظر کارشناسان، تحقق سناریو طلایی بیش از دیگر سناریوهای برای بازآفرینی بافت­های فرسوده جهت توسعه گردشگری وجود داشته که بیانگر امنیت اجتماعی، علاقمند‌سازی ساکنان به بافت­های تاریخی، بهبود دسترسی به حمل و نقل، توجه بیش از پیش به بافت­های تاریخی، نظارت بر بازآفرینی، توجه به هسته مرکزی شهر بوده است. در نهایت جهت تحقق هرچه­بیشتر سناریوهای طلایی پیشنهادهای ایراد شده­اند.