بازآفرینی بافتهای تاریخی در راستای توسعه گردشگری با رویکرد آینده نگاری (مطالعه موردی منطقه یک شهرداری اهواز)
نویسندگان
1 استادیار مرکز تحقیقات گردشگری،واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
4 دانشیار مرکز تحقیقات گردشگری،واحد نجف آباد،دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
doi
10.22067/gusd.v6i2.82210چکیده
هدف از این پژوهش بررسی باز آفرینی بافت تاریخی منطقه یک شهرداری اهواز در راستای توسعه گردشگری بـا رویکـرد آیندهنگاری است. نوع تحقیق کاربردی توسعهای و روش بررسی آن با توجه به روش آیندهنگاری، پیمایش نظرات کارشناسان و متخصصان در قالب پرسشنامه به صورت ماتریس آثار متقابل بوده که در این تحقیق براساس روش گلولهبرفی 50 نفر انتخاب شدهاند. و از نرمافزار میکمک و سناریوویزارد برای تجزیه و تحلیل دادهها استفاده میشود، برای تحلیل و ارزیابی بازآفرینی بافتهای تاریخی در راستای توسعه گردشگری منطقه یک اهواز از40 عامل استفاده شده است که با نرمافزار میکمیک، رابطه بین متغیرها ارزیابی و عوامل کلیدی استخراج شدهاند. سپس این عوامل در قالب گمانهها مورد تایید کارشناسان، طبقهبندی و وارد محیط سناریو ویزارد شده که در نهایت سناریوهای براساس گمانهها در محیط سناریو ویزارد به صورت بحرانی، ایستا و مطلوب طبقهبندی شدهاند. نتایج تحقیق بیانگر 14 سناریو با ضریب احتمال تحقق متنفاوت بوده است. در این میان 10 سناریو با حالت کاملا مطلوب تا مطلوب، 3 سناریو با وضعیت ایستا(بیانگر ادامه روند موجود) و 1 سناریو با وضعیت بحرانی قرار داشتهاند. ارزیابیها بیانگر دو وضعیت (سناریوهای طلایی، سناریوهای بحرانی) بوده است که با توجه به نظر کارشناسان، تحقق سناریو طلایی بیش از دیگر سناریوهای برای بازآفرینی بافتهای فرسوده جهت توسعه گردشگری وجود داشته که بیانگر امنیت اجتماعی، علاقمندسازی ساکنان به بافتهای تاریخی، بهبود دسترسی به حمل و نقل، توجه بیش از پیش به بافتهای تاریخی، نظارت بر بازآفرینی، توجه به هسته مرکزی شهر بوده است. در نهایت جهت تحقق هرچهبیشتر سناریوهای طلایی پیشنهادهای ایراد شدهاند.