تحلیل شاخص های هوشمند در کاهش میزان آسیب پذیری کالبدی مسکن شهری (مطالعه موردی: منطقه 1 شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22067/gusd.v6i1.66357چکیده
مسکن و جان پناه بهعنوان یکی از ضروری ترین نیازهای بشری همواره در صدر خواسته های انسان قرار داشته است. خانههای هوشمند از جمله آخرین دستاوردهای صنعت مسکن در عصر حاضر هستند که در چند دهه اخیر در کشور ما نیز موردتوجه قرارگرفته اند، روش تحقیق این پژوهش توصیفی – تحلیلی است؛ که در بخش اول با مطالعه مقالات و اسناد؛ تعریف مسکن هوشمند، زمینه ها، اجزا، کارکردها و همچنین بهوسیله مشاهدات عینی و تکمیل پرسشنامه اطلاعات لازم درباره شاخصهای مسکن هوشمند جمعآوری شد، در ادامه با استفاده از تکنیک سلسلهمراتب AHP میزان آسیبپذیری کالبدی واحدهای مسکونی منطقه 1 شهر تهران مشخص شده است؛ که نتایج نشان می دهد بسیاری از نواحی مسکونی در معرض آسیبپذیری شدید قرار دارد. همچنین برای پاسخ به فرضیه تحقیق نظرات 30 نفر از اساتید و صاحبنظران بخش مسکن جمعآوری و به وسیله تکنیک تحلیل مسیر تجزیهوتحلیل شده است. نتایج حاصل از تحلیل مسیر نشان میدهد کلیه عوامل دارای اثر مستقیم و معنیدار بر روی کاهش آسیب پذیری مسکن شهری می باشند. تفکیک آثار مستقیم و غیر مستقیم متغیرها بر کاهش آسیبپذیری مساکن شهری نشان میدهد که عامل امنیت و ایمنی با مقدار 892/0 بیشترین اثر مستقیم را بهطور مثبت و معنیدار بر کاهش آسیبپذیری مسکن شهری دارد. نکته قابلتوجه در مورد این عامل این است که اثر غیرمستقیم این عامل از طریق عامل رفاه و آسایش با مقدار 863/0 است، که بسیار قابلتوجه است؛ به عبارتی عامل امنیت و ایمنی از طریق عامل رفاه و آسایش سبب کاهش چشمگیر آسیبپذیری مسکن خواهد شد. همچنین اثر مستقیم عامل رفاه و آسایش با میزان 422/0، و صرفهجویی انرژی با مقدار 398/0 به مقدار قابل توجهی بر کاهش آسیبپذیری مساکن شهری مؤثر هستند.