تأثیر استفاده از الیافهای پلیمری میکرو و ماکرو بر خواص مکانیکی و دوام روسازی بتن غلتکی
نویسندگان
1 استاد، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
2 مربی، بخش فناوری بتن، مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی،
3 Building and Housing Research Center, Pas Farhangian St, Sheikh Fazlollah Exp. Way, Tehran 13145-1696, Iran
4 دانش آموخته دوره کارشناسی ارشد، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
doi
10.22060/ceej.2019.14895.5774چکیده
تفاوت اساسی بتن غلتکی و بتن معمولی دانهبندی متراکم بتن غلتکی میباشد که باعث میگردد که حجم خمیر سیمان در این بتن نسبت به بتن معمولی کمتر باشد. افزودن الیاف میکرو و ماکرو به رویههای بتنی نشان داده است که ظرفیت خمشی، مقاومت خستگی و توزیع ترکخوردگی را بهبود میدهند و به انتقال بار از میان ریز ترکهای داخلی بتن کمک شایانی مینماید. در این مطالعه آزمایشگاهی، مزایای استفاده از الیاف میکرو و ماکرو پلیمری برای روسازیهای بتن غلتکی با تعیین مشخصات مکانیکی و دوام مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور 3 طرح مخلوط بتن غلتکی با استفاده از الیافهای ماکرو (پلیالفین) و میکرو (پلیپروپیلن) در مقدار مصرف یک و دو کیلوگرم در مترمکعب ساخته و آزمایشهای مکانیکی مقاومت فشاری و مقاومت خمشی (مدول گسیختگی و طاقت) و دوام پوستهشدن سطح در حضور نمکهای یخزدا و نفوذپذیری تحت فشار آب انجام گردید. نتایج آزمایش خمش نشاندهندهی این موضوع است که در مخلوطهای بتن الیافی ماکرو (پلیالفین) و مخلوط بتن الیافی میکرو (پلیپروپیلن)، الیاف ماکرو (پلیالفین) نقش مؤثرتری را در افزایش مدول گسیختگی نسبت به الیاف میکرو (پلی پروپیلنی) ایفا نموده است. همچنین نتایج نشان داد که استفاده از الیاف (پلیالفین و پلیپروپیلن) میتواند نفوذپذیری را تا حدود 20 درصد کاهش دهد. به علاوه، مشخص شد که با استفاده از الیاف میکرو (پلیپروپیلن) میتوان مقاومت سطح در برابر پوستهشدن در حضور نمکهای یخزدا را به میزان قابل توجهی بهبود بخشید اما برخلاف الیاف میکرو (پلی پروپیلنی)، الیاف ماکرو (پلیالفین) باعث کاهش مقاومت پوستهشدگی شده است.
