طراحی معماری سیستم آموزشی مبتنی بر بازخورد عاطفی ترکیبی و بررسی اثربخشی آن بر میزان یادگیری و رضایت‌مندی کاربران

نویسندگان

1 استادیار علوم رایانه- گروه تلکنولوژی آموزشی- دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی- دانشگاه علامه طباطبائی

2 دانشیار گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبائی

3 دانشیار، تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی

4 استاد- دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی- دانشگاه علامه طباطبائی

doi
چکیده

پژوهش حاضر بر طراحی معماری سیستم آموزشی که مبتنی بر بازخورد عاطفی ترکیبی است، متمرکز است و اثربخشی آن بر میزان یادگیری و رضایت‌مندی کاربران را محاسبه می‌کند. روش پژوهش حاضر شبه آزمایشی با طرح تحقیق پیش‌آزمون– پس‌آزمون با گروه کنترل برای بررسی میزان اثربخشی این سیستم بر میزان یادگیری و رضایت‌مندی کاربران است. جامعۀ آماری شامل دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی شهر تهران در سال تحصیلی 96-97 است. در این راستا، 20 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند از میان دانشجویان کارشناسی ارشد رشته تکنولوژی آموزشی دانشگاه علامه طباطبائی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند (هر گروه 10 نفر). در این پژوهش آزمون یادگیری (با پایایی 83/0) و پرسش‌نامه میزان رضایت‌مندی ‌ای-گیم-فلو استفاده شد. برای تجزیه ‌و تحلیل داده، از آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس تک متغیره) استفاده می‌گردید. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که استفاده از بازخورد عاطفی ترکیبی در سیستم‌های آموزشی بر میزان یادگیری و رضایتمندی کاربران تاثیر مثبت دارد.