شناسایی ابعاد سازندۀ طرد اجتماعی زندانیان زن (مورد مطالعه زندانهای استان لرستان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
2 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
3 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
doi
10.22095/JWSS.2019.100384چکیده
این تحقیق با هدف شناسایی ابعاد سازندهی طرد اجتماعی زندانیان زن و با روش پیمایشی انجام شد. جامعهی آماری تمام زنان زندانی در بند زنان زندانهای استان لرستان به تعداد 100 نفر بودند که از آنها، تعداد 81 نفر براساس فرمول کوکران و به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامهی محققساخته استفاده شد. دادههای گردآوریشده، با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی به روش مؤلفهی اصلی، تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاصل از یافتهها نشان داد که طرد عینی و طرد ذهنی دو بعد سازندهی طرد اجتماعی زندانیان زن در استان لرستان است. ضعف پایگاه اجتماعی-اقتصادی، بیاعتمادی و رهاشدگی، نپذیرفتن فرد از طرف خانواده و دوستان، بدنامی اجتماعی و تنهایی فرد پس از آزادی، ضعف اعتقادات دینی و اخلاقی فرد و خانواده و لغزش بنیانهای خانوادگی از مؤلفههای طرد عینیاند و ناامیدی از آیندهی پیش رو، زیستجهان شکننده و احساس نبود پذیرش از طرف خانواده و دوستان از مؤلفههای طرد ذهنیاند. نتایج حاکی است که نحوهی برخورد فردی و اجتماعی با زندانیان، پس از بازگشت به اجتماع، نقش اساسی در پیشگیری از جرم و ورود مجدد آنان به زندان دارد.