فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: زندگی ما در دورانی است که با پدیده‌ی جهانی شدن و رشد فزاینده‌ی ارتباطات همه جانبه در فراسوی مرزهای جغرافیایی روبه‌رو هستیم. در چنین زمانی متخصصان و پژوهشگران ناچار هستند به سوی ارتباطات بیشتر و پدیده‌ی «همکاری علمی» و «تألیف مشترک» روی آورند، چرا که یک فرد متخصص به ندرت می‎تواند تمام تخصص، مهارت، منابع و امکانات لازم برای غلبه بر مشکلات پژوهشی را در چنین شرایطی داشته باشد. هدف مقاله دستیابی به تأثیر مشارکت و همکاری گروهی در تولید مقالات علمی ارایه شده به همایش‎های برگزار شده در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان طی سال‎های 85-1381 بوده است.روش بررسی: نوع مطالعه پیمایشی است و از روش علم سنجی برای انجام پژوهش استفاده شده است. جامعه‌ی این پژوهش تمامی مقالات علمی ارایه شده در همایش‎های سراسری تازه‎های پزشکی و پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان طی سال‎های 1381 تا 1385 به تعداد 1751 مقاله و 3697 نفر محقق بوده است. اطلاعات ابتدا به صورت دستی در سیاهه‌ی مورد نظر ثبت شد. سیاهه‌ی مذکور ویژه‌ی ورود اطلاعات ارایه دهندگان مقالات در سمینارها بود که روایی آن توسط متخصصان حوزه‌ی کتابداری و اطلاع رسانی مورد تأیید قرار گرفت. پس از این مرحله، داده‌های گردآوری شده در نرم‌افزار آماری Excel وارد گردید. پس از آن با توجه به پرسش‌های مطرح شده، داده‌‌‌‌ها شمارش، رتبه‌بندی و جهت تحلیل‌های لازم مرتب گردید.یافته‌ها: بیشترین تعداد عناوین مقالات (522 عنوان) مربوط به سال 1382 با تعداد 1350 نویسنده و با میانگین 59/2 تعداد نویسنده در هر مقاله و کمترین تعداد عناوین مقالات (209 عنوان) مربوط به سال 1385 با تعداد 474 نفر نویسنده و با میانگین 27/2 تعداد نویسنده در هر مقاله می‌باشد. در مورد پر‌کارترین پژوهشگرانی که دارای بیشترین همکاری گروهی بوده‎اند، مشخص شد که رضا اسحاقی با مشارکت در 13 عنوان مقاله؛ حسین حجازی و گیتی صادقیان به صورت مشترک با 12 عنوان مقاله و احسان‎اله حبیبی با 11 عنوان مقاله جزء پرکارترین نویسندگان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در ارایه‌ی عناوین مقالات به همایش‎های دانشگاه علوم پزشکی در سال‎های مورد بررسی بودند.نتیجه‌گیری: روحیه‌ی همکاری گروهی در بین نویسندگان پایین است و این موضوع حاکی از این امر است که شناسایی رشته‎ها و پژوهشگران پرکار می‎تواند راهنمایی برای دیگر محققان و نویسندگان مقالات در دانشگاه باشد تا بدین وسیله با محققین فعال در تولید و افزایش علم بیشتر آشنا شوند و بتوانند از این طریق از تجارب یکدیگر استفاده نمایند.واژه‌های کلیدی: همایش‎ها؛ تولید؛ علم؛ دانشگاه‌ها.