شناسایی و اولویت بندی قطعات حادثه خیز مبتنی بر تئوری موجک و روش علت گرا

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرود

2 عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه ارومیه

3 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، دانشگاه ارومیه

doi
10.22060/ceej.2018.14803.5743
چکیده

قطعات حادثه خیز نقش مؤثری را در وقوع و تعداد تصادفات جاده ای دارند و اثرات اجتماعی و محیطی منفی بر عملکرد سیستم حمل و نقل می‌گذارند. بنابراین شناسایی و اولویت بندی قطعات حادثه خیز نقش مهمی را در راستای کاهش تصادفات، هزینه‌ها و بهبود سطح ایمنی جاده ها ایفا می‌کنند. با توجه به اهمیت تعیین مقاطع حادثه خیز، استفاده از روش‌های قطعه بندی پویا و اولویت بندی آن‌ها مبتنی بر تئوری موجک و روش علت گرا از اهداف اصلی این پژوهش است. در پایان، نتایج حاصل از روش‌های قطعه بندی و تئوری سیگنال موجکی در محور کرمانشاه - اسالم آباد غرب نشان داد که قطعات حادثه خیز بر اساس تراکم تصادفات رخ داده به صورت عمومی و محلی طبقه بندی می‌شوند. سپس، با بهره گیری از روش اولویت بندی علت گرا بر اساس فرآیند سلسله مراتبی در قطعات عمومی و محلی این نتیجه به دست آمد که قطعه S2 در فاصله ۵/۲ تا 5/1۱ کیلومتری از ابتدای مسیر در اولویت بالاتر قرار دارد؛ در حالی که قطعه S3 در فاصله 5/۷ تا 5/10 کیلومتری از ابتدای مسیر در اولویت پایین تر بهبود وضعیت ایمنی جاده‌ای است. این پژوهش در آینده نیز ممکن است به محققین در راستای بررسی بیشتر ترکیب توابع ریاضی با روش‌های هوش مصنوعی، روش‌های استدلال منطقی، روش‌های الگوریتم ماشین یادگیری به منظور قطعه بندی قطعات حادثه خیز به عنوان روش‌های قطعه بندی پویا کمک کند