ارزیابی قابلیت پیاده مداری با تاکید بر رویکرد نوشهرگرایی در بلو ار سجاد مشهد
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه فردوسی مشهد
3 پردیس بین الملل دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/gusd.v4i2.26025چکیده
نوشهرگرایی در پاسخ به نتایج اجتماعی، زیستمحیطی و پراکنش ناشی از توسعههای حومهای در امریکا به وجود آمد و به یکی از رویکردهای جدی در شهرسازی قرن بیستم تبدیل گردیده و تمرکز آن توجه به انسان در برنامهریزی شهری است. یکی از اصول مهم در رویکرد نوشهرگرایی پیادهمدار نمودن خیابانهاست. سنجش شاخصهای پیادهمداری محورها در شهر، در جذب افراد پیاده برای استفاده از فضا ضروری است. به همین منظور در تحقیق حاضر قابلیت پیادهمداری با تاکید بر اصول رویکرد نوشهرگرایی در بلوار سجاد واقع در منطقه 1 شهرداری مشهد به طول 1700 متر و عرض حدود 30 متر با نقش غالب خدماتی و تجاری مورد ارزیابی قرار گرفتهاست. برای این منظور پس از طرح تعاریف،برای ارزیابی از ابزارهایی مانند پرسشنامه، مشاهده میدانی، شمارش افراد و بررسی اسناد (شامل نقشههای کاربری وضع موجود و طرحهای فرادست) استفاده شدهاست. مجموعاً 100 پرسشنامه در سه مقطع با پرسش تصادفی از عابرین تکمیل شده است. نتایج حاصل نشان میدهد از مجموع 31 شاخص پیادهمداری، 61 % مثبت و نسبتا مثبت ارزیابی شده در نتیجه پیادهمداری در بلوار سجاد، نسبتاً مثبت ارزیابی میشود.برای ارتقاء پیاده مداری بلوار سجاد 6 راهبرد در الویت اول پیشنهاد گردید.