مدلی برای تبیین رابطه پنج عامل بزرگ شخصیت و بیصداقتی تحصیلی با میانجیگری باورهای خودکارآمدی تحصیلی و حرمت خودتحصیلی در دانشجویان
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر پنج عامل بزرگ شخصیت (برونگرایی، توافقپذیری، وجدانی بودن، رواننژندی و گشودگی به تجربه) بر بیصداقتی تحصیلی با میانجیگری باورهای خودکارآمدی تحصیلی و حرمت خودتحصیلی انجام شده است. شرکتکنندگان در این پژوهش 400 نفر از دانشجویان کارشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز در سال تحصیلی 1395-1394 هستند که به روش تصادفی چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامة پنج عامل بزرگ شخصیت گلدبرگ، باورهای خودکارآمدی تحصیلی پاتریک و همکاران، حرمت خودتحصیلی با الگوگیری از روزنبرگ و بیصداقتی تحصیلی خامسان و امیری بود. ارزیابی الگوی پیشنهادی با استفاده از الگوی معادلات ساختاری انجام گرفت. نتایج نشان داد که بعضی از مسیرهای مستقیم (رواننژندی با باورهای خودکارآمدی تحصیلی و همچنین وجدانی بودن، رواننژندی و گشودگی به تجربه با حرمت خودتحصیلی) معنادار هستند. همچنین نتایج نشان داد که مسیرهای غیر مستقیم وجدانی بودن، رواننژندی و گشودگی به تجربه از طریق باورهای خودکارآمدی تحصیلی و حرمت خودتحصیلی بر بیصداقتی تحصیلی تاثیر دارند.
