اولویت‌بندی خطرپذیری لرزه‌ای ساختمان‌های فولادی با استفاده از سیستم استنتاج فازی: مطالعه موردی ساختمان‌های مدارس مناطق منتخب شهر تهران

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مهندسی عمران- مهندسی زلزله، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

2 دانشگاه زنجان

3 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

4 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

doi
10.22060/ceej.2018.14809.5761
چکیده

اولین و مهم‌ترین گام در تهیه طرح بهسازی لرزه‌ای برای ساختمان‌های موجود، تحلیل آسیب پذیری از طریق انجام مطالعات به‌سازی و تهیه گزارشّ‌های کیفی و کمی می‌باشد. از طرفی اغلب ساختمان‌های موجود در شهر تهران به خاطر وجود دلایلی از قبیل لرزه‌خیزی بالای منطقه، به روزرسانی آیین نامه‌های ساختمانی و لرزه‌ای، فراوانی ساختمان‌های قدیمی و غیره نیاز مبرمی به انجام مطالعات بهسازی دارند. در این مطالعات، شناسایی وضعیت ساختمان‌هایی که در اولویت اول بهسازی لرزهای هستند، به ویژه برای ساختمان‌های با اهمیت زیاد دارای کاربری عمومی مانند مدارس، اهمیت بسیار زیادی دارد. در این مقاله، یک فرآیند اولویت‌بندی خطرپذیری لرزه‌ای ساختمان‌های فولادی با استفاده از ساختار سلسله ِ مراتبی ارزیابی و به کمک روش استنتاج فازی پیشنهاد شده است. همچنین این روش برای ساختمان‌های فولادی مدارس شهر تهران به عنوان مطالعه موردی استفاده گردیده است. روند انجام فرآیند اولویت‌بندی به این ترتیب است که اطلاعات مورد نیاز ساختمان‎ها طبق ساختار سلسله ِ مراتبی طراحی شده، جمع‌آوری و دسته‌بندی شده‌اند؛ سپس بعد از ّکمی‌سازی اطلاعات کیفی و فازی‌سازی آنها، داده‌ها طبق سیستم استنتاج فازی، مدل‌سازی، ارزیابی و سپس فازی زدایی گردیده‌اند؛ فرآیند مذکور برای تمامی مراحل ساختار سلسله مراتبی انجام شده تا پارامتر خطرپذیری لرزه‌ای بدست آید. این پارامتر پس از کیفی‌سازی، وضعیت ریسک ساختمان‌ها و نیازمندی بهسازی یا بازسازی آنها را نشان می‌دهد. نتایج حاصل از این تحقیق، ساختمان‌های فولادی مدارسی که خطرپذیری لرزه‌ای بالایی دارند و نیازمند انجام مطالعات بهسازی هستند را به تفکیک مناطق شهری، مشخص کرده و نقش هر یک از پارامترهای تأثیرگذار بر خطرپذیری لرزه‌ای ساختمان‌ها را نشان داده است.