تجربهی زنان معتاد بهبودیافته از طرد اجتماعی در شهر قم
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات فرهنگی دانشگاه کاشان
2 دانشیار گروه جامعه شناسی دانشگاه کاشان
doi
10.22095/jwss.2018.142173چکیده
هدف اصلی این پژوهش بررسی تجربهی زنان معتاد بهبودیافته از طرد اجتماعی در شهر قم بوده است. این پژوهش با روش کیفی انجام شد و 31 نفر از زنان بهبودیافتهی مراجعهکننده به کمپهای ترک اعتیاد زنان در شهر قم با استفاده از مصاحبههای عمیق و نمونهگیری هدفمند و نظری مصاحبه شدند و برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از شیوهی تحلیل تماتیک بهره گرفته شده است. در این پژوهش، با تحلیل مصاحبههای انجام شده با زنان بهبودیافته از اعتیاد پنج مقوله یا تم اصلی استخراج شد و تعدد مراجعه به مراکز مختلف جهت اشتغال به کار، قضاوت نادرست و انگ زنی، عدم تفویض مسئولیت در محل کار و فقدان تخصیص سهمیه استخدامی به زنان بهبودیافته ذیل مقولهی «تبعیض جنسیتی مضاعف در روابط اجتماعی»؛ نگاه تحقیرآمیز دوستان و شرکتنکردن در جلسات فامیلی ذیل مقولهی «سرزنش و تحقیر»؛ نپذیرفتن نقش مادری و فرزندی در خانواده ذیل مقولهی «قطع شبکهی ارتباطی خانواده و خویشاوندان»؛ بیاعتمادی دوستان و خویشاوندان ذیل مقولهی «قطع شبکهی ارتباطی دوستان و گروه همسایگان» و تغییر محل سکونت، ساختن گذشتهی غیرواقعی ذیل مقولهی «پنهانکاری» دستهبندی شدند.
