بررسی فقهی «تشبیب» از دیدگاه فریقین
نویسندگان
1 جامعه المصطفی مشهد
2 رشته فقه و معارف اسلامی جامعه المصطفی مشهد
doi
10.22095/jwss.2018.85290چکیده
امروزه، رفاقتهای نامشروع زنان و مردان در کشورهای اسلامی رایج شده و به تبع آن اشعار بسیاری در توصیف زن و عشق به او سروده شده و در رسانهها پخش میشوند. این فرهنگ، خلاف توصیههای شریعت به عفاف است. این موضوع (تشبیب) گرچه در آثار علمای متأخر چون شیخ انصاری اشاره شده است، ولی به منظور پیشگیری از ابتذال نیاز به تبیین و روشنایی حواشی آن در جامعهی امروز، احساس نیاز میشود. شیخ انصاری در مکاسب با عنوان «تشبیب المرأة» عنوان شده است. از حاصل این پژوهش میتوان دریافت که حکم اولیهی تشبیب از دیدگاه فقها حلیت است، اما به دلایل دیگری چون تهییج شهوت، ترویج فحشا، هتک حرمت زن و... حرام است. فقهای اهل سنت ساختن شعر یا نثر در تشبیب زن معروف را حرام امّا روایت آن را مشروط به عدم ایذاء و هتک حرمت زن و محارمش، مباح دانستهاند، لذا فقهای فریقین در این موضوع اختلافات و اشتراکاتی دارند.