تبیین نقش شاخص های کالبدی در راستای ارتقای امنیت شهروندان با رویکرد C.P.T.E.D (مطالعۀ موردی: بافت فرسودۀ محلۀ زینبیۀ اصفهان)

نویسندگان

1 دانشگاه یزد

2 دانشگاه یزد

3 دانشگاه یزد

doi
10.22067/gusd.v4i1.25811
چکیده

امنیت یکی از مهم‌ترین عوامل سازندۀ کیفیت مطلوب در طراحی شهری است که در حضور شهروندان مؤثر است. محله‌های شهری به مثابه یکی از اجزای اساسی ساخت کالبدی شهر از اهمیت زیادی برخوردارند. جرم معلول عوامل متعددی است که یکی از آن‌ها عوامل کالبدی است CPTED، طراحی مناسب و به‌کارگیری بهینۀ محیط مصنوع در راستای کاهش جرایم شهری است. بنابراین، هدف از انجام این پژوهش، ارتقای امنیت محیطی در محله‌های شهری با بهره‌گیری از رویکرد CPTED است. به این منظور به ارزیابی شاخص‌های کالبدی که در وقوع جرم در محله‌های شهری تأثیر می‌گذارند، می‌پردازد. مورد مطالعۀ این پژوهش، بافت فرسودۀ محلۀ زینبیۀ اصفهان است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی- تحلیلی و نوع آن از نظر هدف، کاربردی- توسعه‌ای است. با توجه به حجم نمونه تعداد 256 پرسش‌نامه جمع‌آوری شد و با استفاده از آزمون‌های «هم‌بستگی»، «خی‌دو»، «نسبت» و «فریدمن» در نرم‌افزار آماری SPSS تجزیه‌‌وتحلیل شد. بنابر نتایج حاصل، بین تمامی شاخص‌های کالبدی که از طریق پرسش‌نامه تجزیه‌‌وتحلیل شدند به‌جز پوشش گیاهی، به عنوان متغیر مستقل و امنیت (متغیر وابسته)، رابطۀ معنادار وجود دارد. همچنین، با توجه به نتایج آزمون هم‌بستگی، کاربری اراضی و مبلمان شهری بیشترین هم‌بستگی را با امنیت محیطی محدودۀ زینبیه داشته‌اند. از نظر شهروندان مبلمان شهری و کاربری اراضی و دانه‌بندی بافت بیشترین تأثیر را بر امنیت خواهند داشت. به منظور تحقق اهداف پژوهش راهبردهایی به صورت مجزا در مورد هر شاخص ارائه شده است.