بررسی روند تغییرات آلودگی های نفتی موجود در رسوبات سطحی دریای خزر (سواحل استان مازندران)
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی نفت، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
2 دانشکده مهندسی نفت، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
3 دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
4 گروه مهندسی طبیعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
doi
10.22060/ceej.2018.14404.5647چکیده
مناطق ساحلی دریای خزر در سالهای اخیر تحت تاثیر آلودگیهای زیادی قرار گرفتهاند. این مناطق با توجه به وجود منابع هیدروکربنی در حوضه دریای مازندران و همچنین عوامل انسانی در معرض مشکلات زیست محیطی هستند. به منظور تعیین میزان آلودگی در نوار ساحلی این اکوسیستم در استان، غلظت آلکانهای نرمال در 6 ایستگاه مختلف با برداشت 30 نمونه از رسوبات سطحی در عمق حدود 5 متری از سطح آب مورد بررسی قرارگرفت. بررسی غلظت آلکانهای نرمال در ایستگاههای مورد مطالعه نشان میدهد میزان آلودگی هیدروکربنی موجود در نمونههای مورد مطالعه در این تحقیق، در مقایسه با مطالعات انجام شده در سالهای قبل در همین ایستگاهها افزایش قابل توجهی داشته است. میزان غلظت آلکانهای نرمال از کمترین مقدار24/3 میکروگرم بر گرم نمونه خشک در ایستگاه نشتارود تا بیشترین مقدار 690/7 میکروگرم بر گرم نمونه خشک در ایستگاه نوشهر متغیر است و اغلب ایستگاه دارای غلظت متوسط هستند. افزایش میزان آلودگیها در طی سالهای اخیر در نتیجه افزایش فعالیتهای نفتی مربوط به اکتشاف، تولید و بهرهبرداری از منابع نفتی و نیز عوامل انسانی میباشد. همچنین وجود جنگلهای هیرکانی در سواحل جنوبی دریای مازندران و افزایش تصرف در جنگلها در سالهای اخیر نیز از علل انتقال آلودگی به دریای خزر و افزایش غلظت آلودگیها در منطقه است. جهت تعیین منشا آلکانهای نرمال در منطقه از شاخصهای منشایابی شامل اندیس C17-n/Pristane، Pristane/Phytane,HMW/LMW، CPI و C18-n/Phytane استفاده گردید و نتایج حاصل نشاندهنده ورودیهای پتروژنیک و بیوژنیک در ایستگاههای نمونهبرداری است که آلودگیهای پتروژنیک بهطور غالب در منطقه دیده میشوند.