بررسی آزمایشگاهی تیرهای بتنی تقویت شده با کامپوزیتهای الیافی نصب شده به روش سوراخزنی
نویسندگان
doi
10.22060/ceej.2019.14485.5669چکیده
یکی از مهمترین کاربردهای کامپوزیتهای الیافی، تقویت خمشی تیرهای بتن مسلح با چسباندن این مصالح به وجه کششی تیر میباشد. بیشترین اشکال در این روش تقویت مربوط به جداشدگی زودهنگام ورق از سطح بتن است که موجب گسیختگی زودرس، قبل از حصول ظرفیت نهایی محاسباتی تیر میشود. رایجترین روش آمادهسازی سطح بتن جهت اتصال مناسب ورقهای کامپوزیت الیافی، روش نصب سطحی (EBR)نام دارد که علاوه بر ایجاد آلودگی زیست محیطی، مشکل جداشدگی زودرس ورق تقویتی از سطح بتن را نیز بهطور کامل برطرف نمیکند. در این مقاله به بررسی امکان جایگزینی روش پیشنهادی سوراخزنی با نصب پیچ به جای آمادهسازی به روش نصب سطحی در تقویت خمشی تیرهای بتنی با ورقههای کامپوزیتی پرداخته شده است. در این تحقیق 10 عدد نمونه تیر به ابعاد 150×300×1700 میلیمتر مورد آزمایش خمش 4 نقطه ای قرار گرفت. نمونههای مذکور با تغییر تعداد لایهها و روش نصب ورقها و در سه نمونه با تقویت توام خمشی و برشی مورد آزمایش قرار گرفتند. با استفاده از روش پیشنهادی مشکل جداشدگی در تمامی نمونهها به طور کامل برطرف گردید. بیشترین افزایش مقاومت خمشی مربوط به نمونهای بود که روی آن علاوه بر تقویت خمشی، تقویت برشی با روش نصب نزدیک به سطح میلگرد کامپوزیتی اجرا شده بود. اثر حذف چسب در ناحیه میانی ورقهای تقویت نیز مورد بررسی قرار گرفت. نصب بدون چسب ورقها در قسمت میانی باعث به تأخیر افتادن گسیختگی ورقها گردید.