ارزیابی عملکرد سازمانهای غیردولتی (سمنهای) کشور در حوزه ی زنان و خانواده
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی گروه جامعهشناسی دانشگاه خوارزمی
doi
10.22095/jwss.2019.142468.1699چکیده
با عنایت به اهمیت و ضرورت روزافزون مشارکت سازمانیافتة زنان در دستیابی به توسعة همهجانبه و پایدار، مطالعة حاضر به بررسی عملکرد سازمانهای غیردولتی فعال در حوزة زنان و خانواده میپردازد. از نظر طرح تحقیق، مطالعة حاضر از نوع تحقیقات ارزشیابی است که با تلفیقی از روششناسیهای کمّی (پیمایش) و کیفی (تحلیل محتوای کیفی) انجام گرفته است. جامعه و حجم نمونة آماری شامل سه گروه بود: اول) مدیرانِ سازمانهای غیردولتی در زمینة زنان و خانواده در 17 استان مورد مطالعه (365 نفر)، دوم) کارشناسان و صاحبنظران مرتبط (12 نفر)، و سوم) مدیران یا کارشناسان مسؤل سازمانهای غیردولتی در دفتر امور بانوان در استانداریهای منتخب (19 نفر). یافتهها نشان داد که بیش از چهار پنجم NGOهای مورد مطالعه فعال و مابقی نیمهفعال بودهاند. عمدة نقش NGOهای مورد مطالعه، مربوط به حوزة آموزشی و ضعیفترین آنها مربوط به حوزة سیاستگذاری بوده است و مهمترین مشکلات این سازمانها را میتوان به ترتیب شامل هفت مشکل مالی، حقوقی، اداری، سیاسی، نهادی، اجتماعی و فرهنگی، و مدیریتی دانست. در کل، واقعیتِ NGOهای زنان و خانواده را میتوان به این شکل توصیف کرد: غیر NGO بودن، تقلیل NGOs به مؤسسات خیریهای، فقدان جایگاه مشخص NGOs، و همکاری تبگونه با NGOs. دلالت یافتهها بر آن است که NGOهای زنان و خانواده، عاملیتِ حوزة زنان و خانواده نیستند و در حال حاضر اثربخشی نازلی در عرصة مدیریت امور زنان و خانواده در سطوح ملی و استانی دارند.