سنجش ظرفیت زیستپذیری محلههای شهری در کلانشهر تهران (موارد مطالعاتی: محلههای هرندی، تختی و کوثر)
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشگاه هنر
doi
10.22067/gusd.v3i2.50303چکیده
رشد و توسعه بیش از حدِ شهرها در عصر حاضر و افزایش چالشهای مرتبط با آن، باعث به خطر افتادن زندگی در شهرها شده است. زیستپذیری از جمله رویکردهایی است که بهدنبال ایجادِ یک محیط امن و سالم برای جوامع انسانی است. این رویکرد از در همتنیدگی ابعاد اقتصادی، اجتماعی، محیطی و کالبدی تشکیل یافته و میبایست برای پیشگیری از تکبعدی شدن و تقلیلگرایانه شدن آن، شبکهای از روابط میان معیارهای مربوط به قلمروهای گوناگون زیستپذیری را در آن در نظر گرفت. هدف پژوهش سنجش زیستپذیری محلات شهری بر مبنای متون جهانی و کاربستِ این مؤلفهها در رتبهبندی محلات هرندی، تختی و کوثر کلانشهر تهران از لحاظِ زیستپذیری است. روش تحقیق مقاله کمی است و با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شده است. تجزیه و تحلیل دادهها با بهرهگیری از Excel و برای استخراج امتیاز نهایی زیستپذیری از مدلElectre استفاده شده است. نتایج نشان میدهد بین محلههای مورد مطالعه از لحاظِ زیستپذیری تفاوت وجود دارد. با توجه به این نتایج، محلة تختی از لحاظ شاخصهای زیستپذیری در سطح بالاتری نسبت به سایر محلات قرار داشته و محلههای کوثر و هرندی بهترتیب بعد از محله تختی قرار میگیرند. اگر چه در کم و کیفِ زیستپذیری محلات عوامل مختلفی نقش دارند، با این حال بهنظر میرسد زیستپذیری پایین محلههای مورد مطالعه ناشی از کم بودن حسِ تعلق شهروندان و گسترش کاربریهای تجاری-خدماتی و انبارداری مربوط به عملکردهای بازار است. امری که بهطور خاص در محلة هرندی بهوضوح قابل مشاهده است.
