تأملی بر «شرک جنسیتی» در خوانشهای زنمدارانه از قرآن
نویسندگان
1 عضوهیات علمی دانشگاه شهید بهشتی دانشکده الهیات و ادیان
2 عضو هیات علمی دانشگاه الزهرا س دانشکده الهیات
doi
10.22095/jwss.2018.120420چکیده
نگرههای زنگرایانه غربی از رهگذر توجه به واژگان قرآنی دالّ بر مفاهیم جنسیت، اثبات برابری جنسیتی میان مردان و زنان را هدف قرار دادهاند. در این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی، خاستگاه ایدۀ «شرک جنسیتی» در خوانشهای زنمدارانه از قرآن بررسی می شود. قائلان این دیدگاه معتقدند باور به جایگاه برتر مردان، ناقض فهم توحیدی از خداوند است و تفاسیر قرآنی که ذیل آیاتی نظیر 34 نساء و 22 صافات، اندیشههای مبتنی بر برتری مردان را تقویت میکنند و مروّج لزوم اطاعت زنان از همسران هستند، شرکآلودند. اما میتوان اذعان داشت تقریر نظاممند مفسران شیعه از تفکر توحیدی بهمثابه مبنای تمامی معارف قرآنی و اصول و فروع دینی، پاسخگوی شبهۀ مطرح در ایدۀ شرک جنسیتی است. محققان تساویطلب اگرچه گاهی مقدمات صحیحی را در استدلالهای خویش چیدهاند، اما بهدرستی از آنها استفاده نکردهاند. در رویکرد دینی، تفکیک نقشهای زن و مرد به سبب عنایت به جنبه های انسانشناختی و حقوقی است.