ارزیابی طول موثر پیوستگی روش کاشت الیاف در نصب خارجی به روش سرعتسنجی تصویری ذرات
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی عمران، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشجوی تحصیلات تکمیلی، گروه مهندسی عمران، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22060/ceej.2018.14617.5701چکیده
مقاومت پیوستگی بین ورق پلیمر مسلح با الیاف (FRP )و بتن، عامل اصلی مؤثر بر رفتار اعضای بتنی مقاومسازی شده به روش نصب خارجی (EBR) میباشد. مقاومت پیوستگی به عوامل مختلفی همچون نوع آمادهسازی سطحی، مقاومت بتن و ضریب کشسانی، ضخامت و طول پیوستگی ورق FRP وابسته است. براساس مطالعات پژوهشگران، افزایش طول اتصال بیشتر از طول مؤثر پیوستگی، تضمین کننده ی افزایش مقاومت پیوستگی نخواهد بود. بیشتر مدلهای تئوری موجود، مقاومت پیوستگی را بر اساس طول مؤثر پیوستگی تخمین میزنند. بنابراین برای رسیدن به یک اتصال رضایتبخش، آگاهی از طول مؤثر پیوستگی اهمیت زیادی دارد. در این پژوهش، به منظور ارزیابی و مقایسه طول مؤثر پیوستگی در روش EBR با استفاده از کاشت الیاف و روشهای متداول آمادهسازی سطحی (برسزنی و ماسهپاشی)، تعداد 12 نمونه منشور بتنی ساخته شد و مورد آزمایش قرار گرفت. طول مؤثر پیوستگی و مقاومت پیوستگی نمونهها با استفاده از آزمایش برش مستقیم و به کمک آنالیز میدان کرنش، به روش سرعت سنجی تصویری ذرات (PIV )به دست آمد و با مدلهای آیین نامههای ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا مقایسه گردید. نتایج نشان داد که استفاده از روش کاشت الیاف به جای روشهای آمادهسازی سطحی متداول، موجب کاهش طول مؤثر پیوستگی به میزان 20 %و افزایش مقاومت پیوستگی به میزان 34 %میگردد.