بررسی اثر زمان و سرعت مخلوط کردن بر خواص رئولوژی بتن خودتراکم

نویسندگان

1 استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران

2 دانشگاه علم و صنعت ایران

3 دانشگاه علم و صنعت ایران

doi
10.22060/ceej.2018.14591.5691
چکیده

ترکیبات و ساختار مخلوط‌های بتن خودتراکم سبب می‌شود که تولید آن ها نسبت به مخلوط های بتن معمولی به انرژی بیشتری نیاز داشته باشد. این میزان انرژی بیشتر که صرف ایجاد یکنواختی و همگنی ترکیبات تشکیل دهنده این نوع مخلوط ها می‌گردد، سبب می‌شود که میزان تولید آن‌ها نسبت به مخلوط های معمولی با محدودیت روبرو باشد که به لحاظ زمانی و اقتصادی، فاکتور مهم و تأثیرگذاری است. هدف این پژوهش مطالعه و بررسی زمان و سرعت مخلوط کردن (انرژی مخلوط کردن) در مخلوط‌های بتن خودتراکم و تأثیر این دو شاخصه مهم بر خواص رئولوژی آن ها می‌باشد. به همین منظور چند نسبت مخلوط از بتن خودتراکم شامل نوع اول بتن خودتراکم پودری و نوع دوم بتن خودتراکم حاوی ماده اصلاح کننده روانگروی VMA ) ) ساخته شد. هر کدام از نسبت ها در سه زمان مخلوط کردن 3 ،8 و 11 دقیقه و هرکدام در دو سرعت مخلوط کردن 20 و 40 دور بر دقیقه مخلوط شدند. نتایج نشان داد که در هر دسته از مخلوط‌ها، با افزایش زمان مخلوط کردن تا حد مشخصی که زمان تثبیت نامیده می‌شود )کوتاه‌ترین زمان مخلوط کردن که در این تحقیق 8 دقیقه است)، کارایی بتن افزایش یافته و با افزایش زمان مخلوط کردن تا 11 دقیقه 6 درصد کاهش می‌یابد. آزمایش های رئولوژی نیز این نتیجه را تأیید می‌کنند به طوری که کمترین مقدار تنش جاری استاتیک نیز در زمان مخلوط کردن 8 دقیقه به دست آمد و با افزایش زمان مخلوط کردن تا 11 دقیقه، مقدار این پارامتر تا 42 درصد افزایش یافت.