ارائه مدلی برای ارتقاء اثربخشی دوره های کارورزی دانشگاه فرهنگیان (مورد مطالعه استان تهران)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران.

2 استاد، گروه مدیریت، دانشکده بهداشت، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه مدیریت، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

4 دانشیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران

doi
10.48310/pma.2023.3453
چکیده

هدف از این پژوهش ارائه مدلی برای ارتقاء اثربخشی دوره‌های کارورزی دانشگاه فرهنگیان می‌باشد. این مطالعه به روش کیفی و کمی (آمیخته) و اکتشافی از نوع متوالی انجام شد. جامعه آماری شامل 1143 دانشجو معلم، ورودی (۱۳۹۶) بود، و بر اساس جدول مورگان 299 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب گردیدند. با استفاده از مصاحبه نیمه‌ساختار یافته باز پاسخ، 15 نفر از صاحب‌نظران حوزه کارورزی به‌طور هدفمند انتخاب شده، سپس با استفاده از نرم افزار Atlas. ti کد گذاری باز انجام گردید. پرسشنامه محقق ساخته بر اساس مؤلفه‌های استخراج شده از مصاحبه انجام شده، 110 گویه‌ای بر مبنای طیف پنج گزینه‌ای لیکرت، تهیه گردید و برای دانشجویان گروه هدف ارسال و داده‌های آن گردآوری شد. روایی صوری و محتوایی آن توسط اساتید متخصص تأیید گردید و پایایی آن با آلفای کرونباخ 99% محاسبه شد. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌های تحقیق از آزمون تحلیل عاملی اکتشافی، تأییدی و t تک نمونه‌ای با استفاده از نرم افزار SPSS 19 و LISREL نسخه 8/8 استفاده گردید. با توجه به ابعاد و مؤلفه‌های به دست آمده در دانشگاه فرهنگیان مدلی برای ارتقاء اثر بخشی دوره‌های کارورزی ارائه شد.