تجربة دانشجویان بینالمللی در ایران؛ تبیین نقش قرابت فرهنگی بر انطباق بینفرهنگی دانشجویان بینالمللی دانشگاه تهران
نویسندگان
1 گروه مطالعات جنوب و شرق آسیا و اقیانوسیه، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jcountst.2023.354326.1005چکیده
شناخت میزان انطباق بینفرهنگی دانشجویان بینالمللی و مؤلفههای مرتبط با آن اهمیت زیادی دارد. در این مقاله، میزان انطباق بینفرهنگی دانشجویان بینالمللی دانشگاه تهران بررسی شده است. با توجه به مؤلفههای متعدد و مرتبط با میزان این انطباق، در این مقاله، بهطور خاص، بر عامل قرابت فرهنگی تأکید شده است. همچنین، شناخت ویژگیهای فردی و روانشناختی دانشجویان بهعنوان سایر مؤلفههای مرتبط بررسی شده است. با توجه به اینکه میزان انطباق بینفرهنگی تابع موانع شکلگیری آن است، در این مقاله مهمترین موانع انطباق نیز بررسی شده است. بهاین منظور، از روش کمّی برای پاسخ به سؤالهای تحقیق استفاده شد. دادههای تحقیق به روش پیمایش به دو صورت حضوری و برخط از میان 284 دانشجوی بینالمللی دانشگاه تهران جمعآوری شد. نتایج تحقیق نشان میدهد میزان تطابق بینفرهنگی دانشجویان از مقدار متوسط بیشتر است. همچنین، میان آشنایی با زبان فارسی و تطابق فرهنگیـاجتماعی آنها رابطة معنادار زیادی وجود دارد. علاوهبر این، بین اسلامیبودن کشور دانشجویان و میزان انطباق آنها رابطة مثبت و معناداری وجود دارد. ویژگیهای فردی دانشجویان نیز با میزان انطباق آنها ارتباط معنادار دارد. همچنین، ویژگیهای دانشجویان از قبیل مثبتاندیشی، انعطافپذیری، سرسختی، مقاومت، شکیبایی، کاردانی، تنظیم عواطف، اعتمادبهنفس، تطابق با شرایط و برقراری ارتباط، با سطح تطابق بینفرهنگی رابطة مثبت معنادار دارد.
