فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

رشد شهر و شهرنشینی بارزترین ویژگی تحولات اجتماعی‌اقتصادی در دورۀ اخیر بوده است. این دوره بسیاری از فرصت‌ها را برای ارتقای کیفیت زندگی شهری به‌شدت محدود کرده است. همزمان با این امر و نیز با تأکید بر سند چشم‌انداز بیست‌سالۀ کشور، تحلیل پیامدهای ناشی از آن یکی از مهم‌ترین ضرورت‌های مطالعات شهری بوده است. اندازه‌گیری کیفیت زندگی می‌تواند برای ارزیابی سیاست‌های گذشته و همچنین پایه‌گذاری استراتژی‌های برنامه‌ریزی ناحیه‌ای در آینده استفاده شود. در این مقاله، با رویکرد مدل‌های تصمیم‌گیری چندشاخصه و استفاده از مدل تحلیلی SAW به ارزیابی کیفیت زندگی شهری شهرستان‌های استان مازندران پرداخته شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد شهرستان ساری در رتبۀ 1، آمل در رتبۀ 2، بابل در رتبۀ 3 و شهرستان‌های جویبار، سوادکوه و گلوگاه با اختلاف زیادی در رده‌های پایین کیفیت زندگی شهری در استان مازندران قرار گرفته‌اند. اختلاف شدید کیفیت زندگی در بین مناطق شهری این استان، حاکی از وجود نابرابری شدید در برخورداری و تمرکز امکانات و خدمات شهری در برخی از شهرستان‌ها و نبود امکانات شهری و بی‌توجهی مسؤلان امر در برخی از شهرستان‌های کوچک استان است.