روششناسی فارابی در تدبیر منزل و تأثیر آن در سبک زندگی
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تهران
2 عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ،هنر و ارتباطات
doi
10.22095/jwss.2017.57644چکیده
مبانی معرفتی و زمینههای غیرمعرفتی، شیوهی شکلگیری و روششناسی بنیادین نظریهها و اندیشههای اندیشمندان را بازگو میکنند. فارابی نخستین حکیم مسلمانی است که به بحث تدبیر منزل اشاره و به پیروی از ارسطو مباحث منزل را مقدمهی مباحث سیاست مطرح کرده است، ولی در آثارش مستقیم به جزئیات و مبانی معرفتی و روشی تدبیر منزل نپرداخته است. هدف این نوشتار، تبیین روششناسی معرفتی فارابی در تدبیر منزل است و به این پرسش پاسخ میدهد که حکمت منزلی فارابی بر مبنای چه روششناسی معرفتی استوار است؟ حکمت منزلی فارابی با مبانی و روشهای معرفتی مانند نمودگرایی، بودگرایی، غایتگرایی، مدنیتگرایی، عقلگرایی، فطرتگرایی، حسگرایی، دینمداری، وحدتگرایی و سعادتمحوری روششناسی بنیادینی را مطرح میکند که تأمین کنندهی سعادت زندگی دنیوی و اخروی است. همچنین این روششناسی، در حوزهی هنجارها، باید و نبایدهای عقلی و در عرصهی روابط و رفتارهای خانوادگی رویکرد میانهروی، برترینخواهی، محبتورزی و عدالتورزی را برای تدبیر منزل و اصلاح سبک زندگی معرفی میکند. این نوشتار، به روش تحلیلی- توصیفی، روششناسی معرفتی فارابی در تدبیر منزل را بررسی و به تأثیر آن در سبک زندگی اشاره میکند.