نگاهی بر رویهی نهادهای بینالمللی در هنجارسازی و توسیع مفاهیم حوزهی زنان
نویسندگان
1 عضو هیت علمی دانشگاه تربیت مدرس
2 دکترای حقوق بین الملل و مدرس دانشگاه
doi
10.22095/jwss.2017.57646چکیده
حقوق بشر زنان یکی از موضوعات کلیدی در چارچوب نظام حقوق بینالملل بشر است؛ تا کنون اسناد و معاهدات بینالمللی متعددی در حوزهی حقوق بشر زنان به تصویب رسیده و نهادها و سازمانهای متکثری در این حوزه در جنبههای مختلف به نقشآفرینی در عرصهی جامعهی بینالمللی میپردازند. سازمانهای بینالمللی در راستای اعمال نظارت بر تحقق حقوق بشر زنان در سراسر جهان کارکردهای متنوعی دارند. یکی از مهمترین این کارکردها، صلاحیت تفسیری است که در عمل به توسیع مفاهیم و در نتیجه گسترش قلمرو تعهدات دولتهای عضو معاهدات حقوق بشری، منجر میشود. از جمله مفاهیم و مصادیق حقوق بشر که در پرتو نظریات تفسیری این نهادها، توسیع پیدا کرده است «منع تبعیض»، «برابری جنسیتی»، «حق سلامت»، «کلیشههای جنسیتی» و «حقوق جنسی و باروری» است. با توجه به عضویت دولت جمهوری اسلامی ایران در برخی از اسناد حقوق بشری همچون میثاق بینالمللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، میثاق حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون حقوق کودک، آگاهی از آخرین تفاسیر نهادهای نظارتی بر این معاهدات میتواند برای اتخاذ مواضع صحیح، مفید واقع شود.