فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمان گیرش و تغلیظ‌ پذیری مخلوط‌ های بتن خود تراکم دو پارامتر بسیار مهم می‌باشند که در ساعات اولیه بتن‌ریزی حائز اهمیت هستند. برای تعیین این دو پارامتر روش‌هایی وجود دارد که دارای مزایا و معایب از جمله دقت پایین و یا هزینه بالای آزمایش می‌باشند. هدف از این تحقیق ارائه یک روش ارزان و در عین حال با دقت مناسب برای تعیین زمان گیرش و تغلیظ‌ پذیری مخلوط‌ های بتنی می‌باشد که این روش به نام روش صفحه معرفی شده است. روش مذکور شامل اندازه‌گیری تغییرات وزن یک صفحه زبر، در بازه زمانی انجام آزمایش می‌باشد که درون مصالح برپایه سیمان قرار می‌گیرد. جهت اعتبارسنجی روش صفحه، چندین نوع مخلوط بتن خودتراکم حاوی افزودنی‌های سرباره و دوده سیلیس در آزمایشگاه ساخته شده و نتایج زمان گیرش دستگاه صفحه با نتایج بدست آمده از روش استاندارد مقاومت در برابر نفوذ مقایسه شده است. علاوه بر انجام آزمایش صفحه، در این تحقیق سعی شد با اندازه‌گیری تغییرات دمای مخلوط‌ ها، تأثیر پدیده‌های متفاوتی که در حالت تازه رخ می‌دهند، تشریح گردد. با توجه به آزمایش‌های انجام شده، نتایج تغلیظ‌ پذیری دستگاه صفحه با دستگاه رئومتر مقایسه شد. اختلاف نتایج برای مخلوط‌ های مورد آزمایش، از حداقل %3/71 تا حداکثر %10/74 نسبت به نتایج رئومتر بدست آمد. همچنین اختلاف زمان گیرش بدست آمده از روش صفحه نسبت به روش مقاومت در برابر نفوذ حداکثر برابر 9 %بود. این نتایج نشان از دقت قابل قبول این روش در تعیین زمان گیرش و تغلیظ‌‌ پذیری دارد و جهت تعیین این پارامترها پیشنهاد می‌شود.