محلات پایدار شهری؛ الگویی جدید در بازساخت مفهوم «محله» در ایران (مطالعۀ موردی: محلۀ اردام در منطقۀ 10 شهرداری مشهد)

نویسندگان

1 دانشگاه فردسی مشهد

2 دانشگاه بین‌المللی امام‌رضا(ع)

3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد

doi
10.22067/gusd.v2i2.16195
چکیده

مفهوم محلات پایدار شهری (SUN) رویکردی جدید در طراحی و برنامه‌ریزی محلات شهری است که برنامه‌ریزی را در راستای آفرینش، ارتقا و پایداری کیفیات زیست‌محیطی و سلامت شهروندان در ساختار محلات شهری به‌کار می‌گیرد. در همین راستا هدف این مقاله، سنجش اصول، معیارها و شاخص‌های الگوی محلات پایدار شهری در محلۀ 2 اردام در منطقۀ 10 شهرداری مشهد است. روش‌شناسی این پژوهش از نظر هدفِ پژوهش، کاربردی و از منظر چارچوبِ پژوهش، توصیفی-تحلیلی است که به شیوۀ پیمایشی و در سطح محلۀ 2 طرح اردام انجام می‌شود. ابزار جمع‌آوری اطلاعات، مشاهدات و نیز پرسشنامه‌های محقق‌ساخته مبتنی بر معیارهای کالبدی، ارتباطی، اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی همراه با برخی زیرمعیارها در الگوی محلات پایدار شهری است. در این پژوهش همچنین از تکنیک SWOT برای تبیین سیاست‌های توسعه و ارائۀ راهبرد استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان داد که بالابودن اعتماد و تعلق اجتماعی و پس از آن پوشش تمامی تسهیلات و امکانات رفاهی ازجمله نقاط قوت مهم و یکنواختی و نبود تنوع در فضاسازی و پس از آن نبود نشاط و سرزندگی در تمام اوقات شبانه‌روز در محله از جمله نقاط ضعف این محله از منظر الگوی محلات پایدار شهری (SUN) است.