ارزیابی راهبردی وضعیت تکوین مدیریت یکپارچۀ کلان‌شهر تبریز

نویسندگان

1 دانشگاه تبریز

2 مرکز آموزش عالی فنی‌مهندسی بوئین‌زهرا، قزوین

doi
10.22067/gusd.v2i2.22034
چکیده

در غیاب مدیریت واحد شهری، تداخل در امور و فعالیت‌های موازی از توان مدیریتی شهر کاسته و خود مانعی برای سستی یا توقف جریان مدیریت مطلوب می‌شود. روش تحقیق این پژوهش تلفیقی از روش کمّی و کیفی است و پژوهش براساس مصاحبه‌های عمیق، مطالعات اسنادی و کمّی‌سازی عوامل راهبردی انجام شده است. به‌منظور تعیین موقعیت راهبردی مقصد و اولویت‌بندی عوامل درونی و بیرونی و تعیین نوع استراتژی‌های چهارگانه در راستای اهداف از ابزار IEA استفاده شد و در نهایت با استفاده از روش QSPM اولویت‌های راهبردی تعیین شد. نتایج به‌دست‌آمده نشان می‌دهد که نمرۀ نهایی عوامل داخلی شهر تبریز برابر با 21/2 است که از نظر عوامل داخلی در ارتباط با مدیریت واحد شهری دچار ضعف است. همچنین نمرۀ نهایی عوامل خارجی نیز در همین راستا برابر با 10/2 است که نشان از نبود واکنش مناسب مدیریت شهری در ارتباط با فرصت‌ها و تهدیدها دارد. با توجه به ماتریس عوامل داخلی و خارجی نیز، شهر تبریز از نظر مدیریت واحد شهری موقعیت تدافعی دارد. راهبردهای پیشنهادی، ایجاد سازوکار تحقق مدیریت واحد شهری در قالب اقدام‌ها، قوانین و تصمیم‌ها در سطح ارگان‌ها و سازمان‌های مرتبط، بهره‌گیری از تجربیات و راهبردهای کشورهای پیش‌رو براساس پتانسیل‌های بومی‌محلی و در نهایت تقویت جایگاه شوراهای اسلامی و افزایش اختیارات قانونی آن‌ها به‌منظور مشارکت هرچه‌بیشتر شهروندان است.