بررسی جامعه‌شناختی نگرش مثبت به فرزند (مطالعه زنان شهر ایلام)

نویسندگان

1 استاد و عضو هیئت علمی دانشگاه الزهراء تهران

2 استاد و عضو هیئت علمی دانشگاه الزهراء

3 فارغ التحصیل- پژوهشگر

doi
10.22095/JWSS.2017.51747
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان نگرش مثبت به فرزند در بین زنان همسردار 40-18 سال شهر ایلام و شناسایی عوامل اجتماعی مؤثر بر نگرش این جمعیت صورت گرفته‌است. روش پژوهش، پیمایش است. پیمایش با نمونه 190 نفری (با توجه به واریانس بدست آمده و استفاده از فرمول کوکران)، با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای و تکنیک پرسشنامه اجرا شده‌است. در آخر، داده‌ها با نرم افزار Spss مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها حاکی از آن است که نگرش مثبت به فرزند در بین زنان شهر ایلام در حد متوسطی قرار دارد. در تحلیل رگرسیون چند متغیره نیز 7/38 درصد از واریانس میزان نگرش مثبت به فرزند توسط متغیرهای، نقش منفی ماهواره و تلویزیون بر داشتن تعداد فرزندان زیاد، نقش مثبت تلویزیون بر داشتن تعداد فرزندان زیاد، نظر دیگران نسبت به زن باردار و تعداد فرزندان، دلسردکردن از طریق خانواده و اطرافیان، وضعیت اشتغال پاسخگو و میزان صمیمیت با دیگران نزدیک، تبیین می‌شود. در تحلیل مسیر، شاخص دلسردکردن از طریق خانواده و اطرافیان بیشترین تأثیر (336/0-) و متغیر وضعیت اشتغال کمترین تأثیر (140/0) را بر نگرش نسبت به فرزند دارد. در نهایت می‌توان نظریه‌های یادگیری اجتماعی، فشارهنجاری و شبکه‌های اجتماعی را جهت تبیین رابطه عوامل اجتماعی با میزان نگرش مثبت به فرزند مناسب دانست.