تعیین فرونشست شهر مشهد به روش تداخل‌سنجی راداری پراکنشگر دائمی

نویسندگان

1 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه فتوگرامتری و سنجش از دور، دانشکده مهندسی نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی، تهران، ایران

3 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22060/ceej.2018.14300.5617
چکیده

یکی از پدیده‌های مخرب زمین‌شناختی، فرونشست زمین است که می‌تواند خسارت‌های مالی جبران‌ناپذیری به دنبال داشته باشد. برداشت بی‌رویه از آب‌های زیرزمینی یکی از عوامل اصلی ایجاد این پدیده است که در حال حاضر در بسیاری از نقاط ایران از جمله مناطق شرق کشور که از خشکسالی رنج می‌برند، در حال وقوع است. دشت مشهد نیز از جمله مناطقی است که بر اساس پژوهش‌های گذشته، نرخ فرونشست بسیار بالایی دارد که در سال‌های اخیر، گستره‌ی آن، بخش‌هایی از شهر را نیز متأثر ساخته ولی تاکنون به علت پیچیدگی فرآیند تعیین فرونشست در شهر، به صورت دقیق اندازه‌گیری و مطالعه نشده است. روش‌های مختلفی برای اندازه‌گیری نرخ فرونشست وجود دارد و در این مقاله، نرخ فرونشست در شهر مشهد با روش تداخل‌سنجی راداری پراکنشگر دائمی، در فاصله زمانی سال 2014 تا 2017 میلادی با استفاده از ترکیب 69 تصویر راداری مدارهای بالاگذر و پایین‌گذر ماهواره‌ی 1A-Sentinel ،مطالعه و تعیین شده است. نتایج تحلیل صورت گرفته در این پژوهش، نرخ فرونشست بسیار بالا در نواحی شمال غرب و شمال شهر مشهد با بیشینه‌ای در حدود 14 سانتی‌متر در سال را نشان می‌دهد. همچنین به‌منظور تفسیر نتایج فرونشست از داده‌های پیزومتری و اطلاعات ژئوتکنیکی استفاده شده است.