رام کردن زن سرکش: نقد فرهنگی بر شیوههای سرکوب صدای زن در دورة رنسانس
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه کردستان
2 استادیار زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه کردستان
doi
10.22059/jor.2013.50906چکیده
مقالة حاضر تلاشی است برای تحلیل تفکر رنسانس دربارة زن و شیوههایرایج آن دوره در سرکوب صدای زنانه، آنگونه که در نمایشنامة رامکردن زن سرکش اثر ویلیامشکسپیر نمود یافته است. بررسی شرایط فرهنگی حاکم بر دورة رنسانس نشان میدهد که یکیاز ویژگیهای این دورة تاریخی، هراس و وحشت مرد از صدای زن است. این هراس، که ریشهدر روایتهای اساطیری، ادبی و مذهبی غرب دارد، در آثار ادبی این دوره به وضوح نمودیافتهاست. در این مقاله با بررسی نمایشنامة رامکردن زن سرکش، تلاش کردهایم چگونگیسرکوب زن را در این دوره آشکار کرده و نشان دهیم که چگونه شکسپیر با برجستهسازی گفتمانهایمردانگی و زنانگی و تناقضات موجود در آنها در اوایل دورة مدرن، که دورة گذار در تفکرو فرهنگ غرب است، تلاش مرد رنسانس را به باد انتقاد گرفتهاست. برای تبیین بحث به شیوةماتریالیزم فرهنگی از متون گوناگون تاریخی و تعدادی از پوسترهای معاصر استفاده کردهایم.