برنامهریزی سبزراههای شهری (مطالعۀ موردی: منطقۀ یازده شهری کلانشهر مشهد)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/gusd.v2i2.45209چکیده
امروزه صاحبنظران در عرصۀ محیط زیست شهری از کارشناسان جنگلداری شهری و فضای سبز گرفته تا معماران منظر و محیط زیست هر کدام سعی خود را بر این نهادهاند تا با ارائۀ راهکارهای جدید، میزان فضاهای سبز شهری را افزایش داده و در جهت واردکردن فضای سبز به شهرها، بهعنوان بخش جاندار محیط شهری، بهترین راهحلها را ارائه دهند. در این میان، سبزراهها علاوه بر تأمین نیاز شهرها به فضای سبز میتوانند در عرصۀ حملونقل پاک شهری ایفای نقش کنند. در این پژوهش سعی شده جهت چگونگی برنامهریزی سبزراههای شهری بر اساس فرمول جاذبۀ کالیبرهشده و به کمک روش تحلیلی سلسلهمراتبی AHP و سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) راهکاری ارائه شود. استفاده از این روش در منطقۀ یازده شهری کلانشهر مشهد منجر به پیشنهاد سبزراهی به طولی حدود 5/11 کیلومتر شد. استفاده از این روش در کلان شهرهایی که دارای قطعات طبیعی در میان بافت مصنوعی شهر نیستند و در عین حال خواهان تغییر در فرم شهر و ایجاد ارتباط و تعامل بیشتر انسان بهصورت پیاده با فضای شهر هستند، مناسب و انجامپذیر است.