بررسی تأثیرعوامل دموگرافیک بر رضایتمندی از زندگی زناشویی زوجین 35-55 سال(ساکن در مناطق 3 و 20 تهران)
نویسندگان
1 گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی،واحد گرمسار،دانشگاه آزاد اسلامی،گرمسار،ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مطالعات زنان، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران
doi
10.22095/JWSS.2017.51748چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تأثیر عوامل دموگرافیک بر رضایت از زندگی زناشویی زنان و مردان متأهل 35 - 55 سال ساکن در مناطق3 و20 شهر تهران است. ﭼﺎرﭼﻮب ﻧﻈﺮی تحقیق از ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻧﻈﺮﯾﺎت ﻫﻤﺴﺎنﻫﻤﺴﺮی، لوین و ﻣﺒﺎدﻟﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه و ﺑﺮﻣﺒﻨﺎی آنﻫﺎ گزاره نویسی و ﻓﺮﺿﯿﺎت أخذ شدهاند. روش مورد استفاده پیمایش و ابزار تحقیق پرسشنامه محقق ساخته است که با تعیین حجم نمونه 400 نفری با استفاده از فرمول نمونهگیری کوکران و با شیوه نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، داده ها و اطلاعات لازم جمع آوری و تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که رضایت زناشویی با متغیرهای سن ازدواج، سطح درآمد، سطح درآمد همسر، سطح تحصیلات و سطح تحصیلات همسر رابطه معنادار و مستقیم دارد و با متغیرهای تفاوت سنی همسران، سالهای زندگی مشترک و تعداد فرزندان رابطه معنادار و معکوس دارد. همچنین متغیرهای شغل، شغل همسر، رشته تحصیلی، رشته تحصیلی همسر و منطقه محل سکونت نیز با رضایت زناشویی ارتباط معناداری دارند. اما یافتههای پژوهش وجود رابطه معنادار بین جنس، قومیت و قومیت همسررا با رضایت زناشویی تأییدنکرد. نتایج رگرسیون چندمتغیره نیز نشان داد که متغیرهای جمعیتشناختی بر رضایت زناشویی مؤثر میباشند و در کنار هم توانستهاند 5/33 درصد تغییرات رضایت زناشویی را تبیین کنند. بر اساس نتایج مشاهده شده، متغیر منطقه محل سکونت، بیشتر از بقیه متغیرها بر رضایت زناشویی تاثیرگذار میباشد. بعد از آن متغیرهای سطح تحصیلات همسر، سطح درآمد و سطح درآمد همسر تأثیرگذاری بیشتری نسبت به سایر متغیرهای جمعیت شناختی دارند.