رابطه الحاق-پیوند افعال متوالی تداومی زبان فارسی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبانشناسی دانشگاه اصفهان

2 دانشیار زبانشناسی دانشگاه اصفهان

doi
10.22084/rjhll.2025.29878.2341
چکیده

در زبان فارسی ترکیب فعل معین به همراه فعل اصلی رویداد واحدی را بیان می ­کند و ارتباط تنگاتنگی بین این افعال وجود دارد که از لحاظ ساختاری مشابه ساخت فعل متوالی نامتقارن رفتار می ­کند. ساخت فعل متوالی نمودی یکی از انواع ساخت فعل متوالی نامتقارن است که دارای نمود آغازی، تداومی و پایانی است. بررسی نمود تداومی ساخت فعل متوالی زبان فارسی و تعیین رابطه­ الحاق- پیوند این ساخت در چارچوب دستور نقش و ارجاع از اهداف پژوهش حاضر است. برای دستیابی به هدف پژوهش، محمول­ه ای پیچیده متشکل از فعل­ معین «داشتن» و فعل اصلی که بیانگر نمود تداومی هستند مبنای انتخاب داده ­ها قرار گرفتند. داده ­ها ابتدا براساس معیارهای سرنمونی افعال متوالی آیخنوالد مورد بررسی قرار گرفتند سپس در چارچوب دستور نقش و ارجاع توصیف و تبیین شدند. یافته ­ها نشان می ­دهد که ساخت متوالی نمود تداومی در زبان فارسی دارای دو نوع رابطه­ الحاق-پیوند هم ­وابستگی هسته ­ای و ناهمپایگی هسته ­ای است.