رابطه الحاق-پیوند افعال متوالی تداومی زبان فارسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبانشناسی دانشگاه اصفهان
2 دانشیار زبانشناسی دانشگاه اصفهان
doi
10.22084/rjhll.2025.29878.2341چکیده
در زبان فارسی ترکیب فعل معین به همراه فعل اصلی رویداد واحدی را بیان می کند و ارتباط تنگاتنگی بین این افعال وجود دارد که از لحاظ ساختاری مشابه ساخت فعل متوالی نامتقارن رفتار می کند. ساخت فعل متوالی نمودی یکی از انواع ساخت فعل متوالی نامتقارن است که دارای نمود آغازی، تداومی و پایانی است. بررسی نمود تداومی ساخت فعل متوالی زبان فارسی و تعیین رابطه الحاق- پیوند این ساخت در چارچوب دستور نقش و ارجاع از اهداف پژوهش حاضر است. برای دستیابی به هدف پژوهش، محموله ای پیچیده متشکل از فعل معین «داشتن» و فعل اصلی که بیانگر نمود تداومی هستند مبنای انتخاب داده ها قرار گرفتند. داده ها ابتدا براساس معیارهای سرنمونی افعال متوالی آیخنوالد مورد بررسی قرار گرفتند سپس در چارچوب دستور نقش و ارجاع توصیف و تبیین شدند. یافته ها نشان می دهد که ساخت متوالی نمود تداومی در زبان فارسی دارای دو نوع رابطه الحاق-پیوند هم وابستگی هسته ای و ناهمپایگی هسته ای است.