اثر مخرب آب دریا، آب اسیدی و آب بازی بر رفتار مکانیکی چسب های نانوکامپوزیتی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی مکان یک ، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران.

2 دانشیار، دانشکده مهندسی مکان یک، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران.

doi
10.22068/jstc.2022.560628.1799
چکیده

هدف از این تحقیق مقایسه تخریب چسب های نانوکامپوزیتی تحت شرایط محیطی مختلف می‌باشد. برای این منظور نمونه‌های حجمی چسب های نانوکامپوزیتی با افزودن درصدهای وزنی مختلف 0، 0.1، 0.3 و 0.5 از نانولوله های کربنی چند جداره به یک چسب از نوع اپوکسی ساخته شدند. سپس نمونه‌ها در سه نوع آب، شامل آب دریا (خلیج فارس)، آب دو بار یون زدایی شده و سپس اسیدی شده با اسید صنعتی هیدرو کلریک (HCl) و آب دو بار یون زدایی شده و سپس بازی شده با باز صنعتی سدیم هیدروکسید (NaOH) به مدت 360 ساعت غوطه‌ور شدند‌. نتایج آزمایشگاهی نشان داد، افزودن نانو لوله های کربنی باعث کاهش میزان جذب آب در چسب و به تبع آن بهبود خواص مکانیکی گردید اگرجه این اثر تقویت کنندگی وابسته به شرایط محیطی نیز بود. نانوکامپوزیت های حاوی 0.1 درصد نانو لوله کربنی کمترین میزان جذب آب و بیشترین میزان خواص مکانیکی را در شرایط مخرب محیطی مختلف از خود نشان دادند. از میان انواع مختلف شرایط مخرب، آب اسیدی بیشترین میزان نفوذ و بیشترین اثر مخرب را بر روی خواص مکانیکی رزین داشت. در آب دریا به علت وجود اکسید فلزات قلیایی نفوذ رطوبت نسبت به حالت اسیدی کم تر گردید و در نهایت کمترین میزان مربوط به جذب آب و اثر مخرب آن بر روی رزین مربوط به آب بازی بود.