مشروعیت و مجاور سازی در دادگاه فساد اقتصادی

نویسندگان

1 استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

2 استادیار دانشگاه خوارزمی

3 دانشجوی دکترا پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

doi
10.22084/rjhll.2024.29932.2345
چکیده

در زمینه علوم اجتماعی، ایده‌آل رایج این است که ما نه تنها جهان خود را به‌صورت فعال تجربه  می‌کنیم، بلکه با فعالیت‌هایمان آن را تا حدی از طریق زبان، ساختار می‌دهیم. از زبان به‌عنوان یک ابزار برای درک نابرابری‌های قدرت بین طبقات مختلف اجتماعی استفاده می‌شود تا ساختار سلطه در یک جامعه ناسالم آشکار شود. در این میان، معانی پنهان ایدئولوژی و قدرت در ساخت‌های اجتماعی همواره پیش‌روی انسان قرار دارند تا بازشناسی شوند. این بازشناسی به کمک تحلیل گفتمان به ما کمک می‌کند تا معانی پنهان در متون و گفتار را درک کنیم و با کمک آن، تلاش‌هایی در جهت رفع نابرابری‌ها انجام شود. یکی از این ساخت‌های اجتماعی مهم که بازتاب نابرابری به‌شمار می‌رود فساد اقتصادی است که با مفهوم سیاست عجین شده است. شناسایی ابعاد و روش‌های مقابله با فساد اقتصادی کمک می‌کند گفتمان اجتماعی را در باره فساد اقتصادی شفاف کرده و مسیرهای احتمالی بروز آن را مسدود کنیم. در این مطالعه برای بررسی فساد اقتصادی نفتی در ایران از رویکرد مشروعیت‌سازی و مجاورسازی و استعاره انتقادی در دادگاه متهمین فساد نفتی استفاده می‌شود تا منزلت و گفتمان کنشگران دخیل در فساد اقتصادی بازنمایی شود. شناسایی گفتمان فساد اقتصادی از منظر تولید، حفظ و مواجهه می‌تواند راهکاری نوین برای برقراری سیستم عدالت در جامعه به‌دست دهد.

کلیدواژه‌ها