استعاره های دستوری اسم سازی در بخش شنیداری کتابهای آزمون زبان تافل: رویکرد دستور نقشگرای نظام مند
نویسندگان
1 استاد گروه زبانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه زبانشناسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشآموخنه دکتری زبانشناسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران
4 استاد گروه زبانشناسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22084/rjhll.2022.26599.2233چکیده
پژوهش حاضر در چارچوب دستور نقشگرای نظاممند هلیدی-متیسن (2014) به توصیف و تحلیل استعارههای دستوری اسمسازی در بخش شنیداری کتابهای آزمون تافل پرداخته است. دادهها به روش اسنادی و کتابخانهای گردآوری و با رویکرد تحلیل محتوای کیفی بررسی شدهاند. در این راستا بخش شنیداری 14 آزمون از 3 کتاب انتخاب و بندهای 84 متن موجود در قالب مکالمه و سخنرانی، بررسی و تحلیل شدند. سپس انواع استعارههای دستوری اسمسازی در هر متن شناسایی و به لحاظ نوع و فراوانی مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج حاصل نشان داد: 1. در مجموع تعداد 1906 استعاره دستوری اسمسازی شناسایی گردید. میزان استفاده از استعاره اسمسازی در متنهای سخنرانی بخش شنیداری با فراوانی 79% بیشتر از متنهای مکالمه با فراوانی 21% بود، 2. استعارههای دستوری اسمسازی فعلی با فراوانی 1753 مورد معادل 92% دادهها را تشکیل داد، و اسمسازی صفتی تنها 8% از مجموع فراوانی را به خود اختصاص داد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که کتابهای رسمی آزمون تافل در متون مکالمه و سخنرانی بخش شنیداری خود از هر دو نوع استعاره اسمسازی فعلی و صفتی استفاده کرده است، و با توجه به اینکه میزان استعاره اسمسازی بهکار رفته در متون سخنرانی بیشتر از متون مکالمه بوده و در آن نسبت اسم به فعل بالاتر است، به لحاظ ویژگیهای ساختاری به زبان علم و متن دانشگاهی نزدیکتر است. استفاده هر چه بیشتر کتابهای آموزش زبان تافل از متن سخنرانی در بخش شنیداری، موجب میشود این آزمون در سنجش توانش ارتباطی و استعاری زبانآموزان کارایی بیشتری داشته باشند.