مقایسه اثر پیرسازی رطوبتی بر رفتار خمشی و کمانشی دو نوع ساختار ساندویچی مبتنی بر هسته بالسا
نویسندگان
1 استادیار، مجتمع دانشگاهی مواد و فناوریهای ساخت، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران.
2 استاد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه گیلان، رشت.
doi
10.22068/jstc.2022.549100.1772چکیده
به رغم ویژگیهای منحصر به فرد برتر بالسا نظیر قیمت مناسب و خواص مکانیکی عالی، آبدوستی و حساسیت فراوان این ماده به جذب رطوبت، استفاده روزافزون از آن را در ساخت سازههای پیشرفته دریایی با چالش جدی مواجه نموده است. در صورت نفوذ رطوبت به پوستههای کامپوزیتی، ساختارهای ساندویچی مبتنی بر هسته بالسا دچار جذب آب شدید شده و انسجام ساختاری آن به مخاطره میافتد. در این مطالعه، به منظور ارتقاء خواص مکانیکی و همچنین مقاومت محیطی ساختارهای ساندویچی مبتنی بر هسته بالسا در مواجهه با شرایط محیطی مرطوب، ایده استفاده از چندلایههای الیافی فلزی به جای پوستههای کامپوزیتی پلیمری پیشنهاد شده است. بدین منظور، ساختارهای ساندویچی با هسته بالسا و دو نوع پوسته کامپوزیتی ساختهشده از الیاف شیشه/اپوکسی و چندلایه الیافی فلزی تحت آزمونهای شرایط محیطی و مکانیکی قرار گرفتند. اهم نتایج به دست آمده از آزمون پیرسازی 100روزه در آب نشان میدهد که حداکثر میزان جذب آب در نمونههای ساندویچی با پوسته کامپوزیت الیاف شیشه/اپوکسی و چندلایه الیافی فلزی با لبههای آببندیشده و دارای آسیب مصنوعی به ترتیب 106.71% و 83.32% است. همچنین با بررسی رفتار خمشی و کمانشی دو نوع ساختار ساندویچی مذکور، پیش و پس از فرایند پیرسازی رطوبتی مشخص شد که کاهش بار خمشی، سفتی خمشی و بار کمانشی بیشینه ناشی از پیرسازی رطوبتی در نمونههای ساندویچی با پوسته کامپوزیت الیاف شیشه/اپوکسی با لبههای آببند به ترتیب 23.43%، 23.15% و 36.14% و برای نمونههای با پوسته چندلایه الیافی فلزی به مراتب کمتر و به ترتیب 13.57% و 11.06% و 16.14% بوده است.