بررسی کلمات ربط میانبندی در زند هرمزدیشت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی، زبانهای باستانی ایران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد گروه زبانهای باستان و ایرانشناسی، دانشگاه تهران، ایران
3 استاد فرهنگ و زبانهای باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
doi
10.22084/rjhll.2024.29758.2337چکیده
متون زند ترجمة متون اوستایی به فارسی میانه هستند. هدف این پژوهش شناسایی، توصیف و ارائة منبع تاریخی کلمات ربط میان بندی در زند «هرمزدیشت» براساس مدل رده شناختی مائوری و ون درآورا (2012) است. در زبان ها ایجاد ربط میان بندهای جمله به شیوه های متفاوتی صورت می پذیرد. این امر گاهی از طریق فرایندهای کاربردشناختی و بدون به کارگرفتن کلمات ربط و گاهی توسط کلمات ربط صورت می پذیرد. بررسی متن زند هرمزدیشت نشان می دهد که کلمات ربطی با معنای اولیۀ پرسشی و زمانی بیشترین سهم را در رمزگذاری انواع کلمات ربط میان بندی به عهده دارند. در متن مورد بررسی بعضی از کلمات ربط بیش از یک نقش دستوری را بر عهده دارند. به کارگیری بسیار کم کلمات ربط اتصالی برای ایجاد ارتباط میان رویدادها و اکتفا به همجواری و توالی بندها از دیگر ویژگی های متن زند هرمزدیشت است. همین رخداد برای مفهوم شرط نیز مشاهده می شود و در مواردی مفهوم شرط تنها با همجواری انتقال یافته است.