بررسی میزان آگاهی کدگذاران از قواعد و اصول کدگذاری تشخیصها و اقدامات پزشکی در بیمارستانهای شهر اصفهان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، آموزش مدارک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
2 مربی، آموزش مدارک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
doi
چکیده
مقدمه: با توجه به تقاضای روزافزون کدگذاری صحیح و جامع دادههای بهداشتی با هدف گردآوری، تحلیل، تفسیر و مقایسه سیستماتیک آنها در ابعاد بالینی، علمی و مالی نمیتوان اهمیت دانش کدگذاران را در زمینه قواعد و رهنمودهای طبقهبندی بینالمللی بیماریها و اقدامات نادیده گرفت. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین میزان آگاهی کدگذاران از قواعد و اصول کدگذاری تشخیصها و اقدامات پزشکی در بیمارستانهای شهر اصفهان در سال1386 بود. روش بررسی: پژوهش حاضر کاربردی- تحلیلی بود. نمونه پژوهش با جامعه پژوهش برابر بود و تمام کدگذاران بیمارستانهای شهر اصفهان (32 نفر) را در بر داشت. دادهها با استفاده از پرسشنامهای خود ساخته شامل 35 سؤال بسته، مبنی بر رهنمودهای عام و خاص، کدگذاری و در قالب 5 هدف گردآوری شد. روایی پرسشنامه توسط استادان متخصص و پایایی آن از طریق آزمون مجدد (Test-retest) به تأیید رسید و در نهایت دادههای گردآوری شده با استفاده از نرمافزار SPSS در سطح آمار توصیفی و استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت. یافتهها: میانگین آگاهی کدگذاران از قواعد و اصول کدگذاری تشخیصها و اقدامات پزشکی در حدود 45 درصد محاسبه گردید. بیشترین میزان آگاهی کدگذاران به ترتیب مربوط به نحوه استخراج تشخیص اصلی، سایر تشخیصها و اقدامات مربوط به آن (7/68 درصد) و قواعد و اصول کدگذاری اقدامات پزشکی (6/50 درصد) بود. همچنین کمترین میزان آگاهی کدگذاران به ترتیب مربوط به افتراق تشخیص اصلی از سایر تشخیصها (3/32 درصد) و قواعد و اصول عام کدگذاری (6/34 درصد) بود.نتیجهگیری: میزان آگاهی کمتر از 50 درصد کدگذاران، منجر به از بین رفتن مجموعهای از اطلاعات و طبقهبندی نادرست و به دنبال آن گزارشدهی غیر مؤثق اطلاعات میگردد. پیامد این امر ناکارآمدی واحدهای کدگذاری و خدشهدار شدن رسالت آنها، به خصوص رسالت پژوهشی آنها، در بیمارستانهای آموزشی است. بهترین پیشنهاد جهت حل این معضل، برنامهریزی آموزشهای مداوم ضمن خدمت برای کدگذاران میباشد واژه های کلیدی: آگاهی؛ تشخیص؛ بیمارستانها؛ طبقه بندیها.