شیوع ضد میکروبی لیستریا مونوسیتوژنز و تعیین فراوانی ژن‌های حدت در انواع گوشت قرمز عرضه‌شده در استان چهارمحال و بختیاری، ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تخصصی بهداشت مواد غذایی، گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

2 استادیار، گروه زیست‌شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

3 استاد، گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

doi
10.22034/nfvm.2024.483271.1260
چکیده

لیستریا مونوسیتوژنز یک پاتوژن سرماگرا بوده که توانایی رشد در دمای پائین را دارد و سبب لیستریوزیس می‌شود. لیستریوزیس با شیوع کم و میزان مرگ و میر بالا مشخص می‌شود که مقاومت آن به ترکیبات ضد میکروبی به یک چالش بزرگ بدل شده است. هدف از مطالعه حاضر بررسی شیوع مقاومت آنتی‌بیوتیکی و ژن‌های حدت سویه‌های لیستریا مونوسیتوژنز در گوشت‌های عرضه شده در استان چهارمحال و بختیاری، ایران بود. در این تحقیق تعداد 300 نمونه گوشت خام (گاو، گاومیش، بز، گوسفند و شتر) از مراکز عرضه در استان چهارمحال و بختیاری به‌صورت تصادفی نمونه‌گیری شد. نتایج نشان داد که از مجموع 300 نمونه، 138 نمونه (46 درصد) به لیستریا مونوسیتوژنز آلوده بودند. گوشت گاومیش 23/12 درصد، گوسفند 9 درصد، گاو 14 درصد، شتر 33/6 درصد و بز 33/4 درصد آلوده بودند. نتایج PCR نشان داد که فراوانی ژن‌های inl A 33/43 درصد، inl B 33/18 درصد، plcA 66/26 درصد و plcB 67/11 درصد بود. نتایج مقاومت آنتی‌بیوتیکی نشان داد بیشترین مقاومت علیه لیستریا مونوسیتوژنز در جنتامایسین 15/81 درصد، پنی‌سیلین 26/78 درصد، و کمترین مقاومت سولفامتاکسازول 66/45 درصد و اولندامایسین 20/44 درصد بود. با توجه به نتایج حاصل از مطالعه حاضر، گوشت خام یکی از مخازن مهم انتقال سویه‌های دارای ژن‌های حدت و مقاوم به آنتی‌بیوتیک لیستریا مونوسیتوژنز می‌باشد؛ بنابراین رعایت شرایط بهداشتی در دامداری و کشتارگاه‌ها سبب کنترل فراوانی لیستریا مونوسیتوژنز می‌شود، که راه حل مطلوبی برای کاهش ابتلا به سویه‌های لیستریا مونوسیتوژنز حاوی ژن‌های حدت و مقاومت به آنتی‌بیوتیک است.