ارزیابی فضاهای عمومی و طرح های شهری قوچان منطبق با الگوی «شهر دوست‌دار کودک» (CFC)

نویسندگان

1 دانشگاه زابل

2 دانشگاه زابل

doi
10.22067/gusd.v1i1.21663
چکیده

نابرابری‌های خدماتی- اجتماعی و مشکلات ناشی از وضعیت نامناسب شهرنشینی، ضرورت برنامه‌ریزی برای تأمین نیازهای کودکان را ایجاب می‌کند و احداث محیط شهری سازگار با روحیۀ کودکان، سهم مهمی در رشد اجتماعی و شخصیتی آن‌ها خواهد داشت. با توجه به اهمیت موضوع، این پژوهش به بررسی فضاهای شهری ویژۀ کودکان و تحلیل طرح‌های مربوط به شهر دوست‌دار کودک در شهر قوچان اختصاص دارد. هدف از آن، بررسی و ارزیابی کاربری‌های متنوع شهری با توجه به نیازهای کودکان و همچنین شناخت مهم‌ترین دلایل عدم اجرای طرح‌های شهری در این شهر است. در این پژوهش از روش توصیفی- کاربردی استفاده شده است که گردآوری اطلاعات از طریق روش مطالعات کتاب‌خانه‌ای و اسنادی، مشاهدات میدانی، مصاحبه و پرسش نامه است که تجزیه‌و‌تحلیل اطلاعات با نرم افزار SPSS است. یافته‌ها نشان می‌دهد که مهم‌ترین عامل تأثیرگذار بر عدم دسترسی و استفادۀ کمتر کودکان از کاربری‌ها، طراحی و ساختن فضاهای شهری بدون توجه به وضعیت جسمانی کودکان (46.66 %) و نامناسب‌بودن فضاهای تفریحی و اوقات فراغت برای کودکان در شهر قوچان با (40.95 %) مطرح شده است، همچنین بیشتر کارشناسان (52.5 %) معتقدند که از جمله دلایل عمدل اجرایی‌نشدن طرح‌های مربوط به کودکان، عدم شناخت مسؤولان و مدیران شهری از این آیین‌نامه‌ها بوده است و گروهی دیگر (47.5 %)، کمبود نیروی انسانی متخصص و کارشناس در پست‌های تخصصی در دستگاه‌های اجرایی را عامل مهم دیگری در این ارتباط می‌دانند.