راهکار راهبردی کنترل رشد حاشیه نشینی در مناطق شهری مطالعۀ موردی: شهرستان بناب
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشگاه آزاد اسلامی،واحد علوم و تحقیقات، تهران
doi
10.22067/gusd.v1i1.26779چکیده
سرعت رشد شهرنشینی مسایل و معضلات زیادی برای شهرها به دنبال داشته است که از جمله آن، مسألۀ حاشیه-نشینی و رشد سکونتگاههای غیررسمی است. در این میان شهر بناب به عنوان یکی از شهرهای مهم استان آذربایجان شرقی نیز به واسطۀ برخورداری از پتانسیلهای مختلف، با پدیدۀ حاشیهنشینی روبهرو شده است، لذا یکی از مهمترین دغدغههای برنامهریزان و مدیران شهری شهر بناب، کنترل حاشیهنشینی است. بر این اساس، سؤال کلیدی این است که راهبرد مناسب جهت کنترل رشد حاشیهنشینی در شهر بناب چگونه است؟ در این مقاله از طریق روششناسی توصیفی- تحلیلی با استفاده از مدل راهبردی SWOT تلاش شده است تا به ارایۀ راهکارهای لازم برای کنترل رشد حاشیهنشینی در شهر بناب، بر اساس نظرات کارشناسان به عنوان نمونههای مطالعه، پرداخته شود. نتایج بهدستآمده در مطالعۀ وضع موجود، نشاندهندۀ ضرورت انتخاب راهبرد محافظهکارانه در مدیریت و کنترل حاشیهنشینی در شهر بناب، به عنوان راهبرد کانونی است، همچنین نتایج ارزیابی راهبردهای تدوینشده بر اساس روش QSPM نشان میدهد که راهبرد توجه ویژۀ مسؤولان در ارایۀ خدمات مناسب به ساکنین مناطق روستایی و ایجاد زمینههای شغلی و ارایۀ خدمات مختلف اقتصادی و ساخت مسکن مناسب برای روستاییان جهت جلوگیری از مهاجرت، با مجموع نمرۀ جذابیت 028/4، دارای بالاترین اولویت به لحاظ برنامهریزی برای کنترل رشد حاشیهنشینی در شهر بناب است.