بررسی مقطعی فراوانی ویروس لوکوز گاوی(BLV) در استان سیستان و بلوچستان به روش PCR

نویسندگان

1 دانش‌آموخته، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

2 استادیار، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

3 دانشیار، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

doi
10.22034/nfvm.2025.489277.1267
چکیده

ویروس لوکوز گاوی با آلوده‌سازی و استقرار در لنفوسیت‌های B ، سیستم رتیکولواندوتلیال را درگیر کرده و در ارگان‌های مختلف علائم بالینی متفاوتی ایجاد می‌کند، در شرایط طبیعی، گاو تنها میزبان اصلی و مخزن بیماری است و به‌طور عمودی و افقی به این ویروس آلوده می‌شود، گوسفند و بز به‌طور تجربی به این ویروس آلوده می‌شوند. با توجه به عدم وجود اطلاعات کافی در خصوص میزان آلودگی و نحوه گردش ویروس BLV در استان سیستان و بلوچستان، مطالعه حاضر طراحی گردید. در این مطالعه توصیفی، تعداد 51 رأس دام (15 رأس گاو، 20 رأس گوسفند و 16 رأس بز) به‌صورت تصادفی از شهرستان‌های مختلف استان با ایجاد پراکندگی مناسب، انتخاب و نمونه‌های خون جمع‌آوری گردید. پس از جداسازی لایه بافی‌کوت، و استخراج RNA و سنتز cDNA ، با استفاده از تکنیک PCR و پرایمرهای اختصاصی طراحی شده برای ژن env ویروس، به تکثیر قطعه هدف از RNA ویروسی در نمونه‌ها اقدام شد. در این مطالعه داده‌های مربوط به سن، جنس، نژاد، تعداد زایش و شرایط نگهداری دام‌ها جمع‌آوری و به‌منظور بررسی ارتباط آنها با آلودگی به ویروس، مورد تحلیل آماری قرار گرفت. بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه 3/13 درصد از گاوهای مورد بررسی آلوده به ویروس لوکوز گاوی بودند. در حالی که در نمونه‌های گوسفند و بز هیچ مورد مثبتی مشاهده نشد. بر اساس مطالعه حاضر ویروس لوکوز در جمعیت گاوان سیستان و بلوچستان وجود دارد لذا باید در تدابیر کنترلی و پیشگیرانه برای جلوگیری از گسترش بیماری مد نظر قرار گیرد.